ของข้าอยู่หลายครั้ง เจ้าคิดว่าลำพังพี่สะใภ้ของข้าเพียงคนเดียวจะเลี้ยงลูกสองคนไหวหรือ? หนำซ้ำตอนนี้ตระกูลจ้าวยังมาทุกตีจนบาดเจ็บ ไม่มีอะไรมารับประกันว่าในอนาคตจะหายดี แล้วเจ้ายังจะมาบอกข้าว่าพวกเจ้าไม่ได้รังแกพี่สะใภ้ข้าอีกหรือ?”
“ข้าไม่ได้ตั้งใจ…” หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋ตื่นตระหนกเช่นกัน
โดยทั่วไปแล้ว คนอื่นจะไม่ทราบถึงตัวตนแหล่งที่มาของเวินเทียนเหล่ย อันเนื่องมาจากเวินเทียนเหล่ยเคยเดินทางไปพำนักอยู่ที่เมืองหลิวชิงเมื่อหลายปีก่อน ทำให้ชื่อเสียงของพ่อค้าหลวงขั้นหนึ่งไม่ได้แพร่กระจายมายังหมู่บ้านเล็ก ๆ อย่างหมู่บ้านจางหนิง ถึงอย่างนั้นหัวหน้าหมู่บ้านอวี๋เป็นก็เป็นถึงผู้นำของหมู่บ้าน มีความกระตือรือร้นมากกว่าคนอื่น ๆ หลังจากพาตัวนางเฉาไปที่ว่าศาลาว่าการอำเภอแล้ว เขาจึงสอบถามเรื่องนี้เงียบ ๆ จนรู้มาว่าเวินเทียนเหล่ยอาศัยอยู่ในเมืองหลวงและเป็นคนที่ไม่ควรไปยุ่งด้วย
ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงหมู่บ้านเล็ก ๆ ของเขา!
“ตระกูลจ้าว!” หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “ตอนนี้เจ้ามีแค่สองทางเท่านั้น หนึ่งคือขายจ้าวซินเอ๋อร์ให้กับน้องหานเยว่ และกลายไปเป็นทาสรับใช้ตั้งแต่นั้นมา สองขับไล่จ้าวซินเอ๋อร์ออกจากหมู่บ้านจางหนิงไปแล้วอย่ากลับมาเหยียบที่นี่อีก! ไม่เช่นนั้นสมาชิกในครอบครัวจ้าวทุกคนจะต้องย้ายออกไป และพวกเจ้าจะไม่ใช่คนจากหมู่บ้านจางหนิงอีก เลือกมา!”
จ้าวต้าเป่าฟุบตัวลงกับพื้นด้วยความรู้สึกเหลือเช
