ครเป็นฝ่ายริเริ่มต่อสู้ก่อน
และไม่เคยทุบตีกันจนกลายเป็นเหมือนวันนี้มาก่อน
ชายที่กำลังอุ้มหลิงตังอยู่ตรงหน้าดูสูงส่งมาก เพียงแวบเดียวก็สามาถบอกได้เลยว่าเป็นคนที่ไม่สามารถเข้าไปยุ่งวุ่นวายด้วยได้ นางเฉาจากตระกูลจ้าวคงจะถึงคราวโชคร้ายเข้าแล้ว
“คุกเข่าอยู่ตรงนั้นน่ะ” หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋ถอนหายใจและตัดสินใจทำตามหน้าที่ “หลังจากทุบตีน้องหานเยว่จนเป็นเยี่ยงนี้แล้ว ยังไปลงไม้ลงมือกับเด็กอีก เดิมทีข้าจะจับนางเฉามามัดไว้และส่งตัวนางไปให้ทางการ แต่ข้าสงสัยว่าท่านเป็นอะไรกับน้องหานเยว่หรือ? เป็นญาตินางหรือเปล่า?”
“ฉีต้าจ้วงเป็นผู้ช่วยชีวิตข้า มอบหมายให้ข้าดูแลภรรยาและลูก ๆ ของเขาก่อนจะจากไป” เวินเทียนเหล่ยรู้ดีว่าเขาไม่สามารถป่าวประกาศตัวตนของตนเองได้ จึงพยายามกล่าวอย่างคลุมเครือ “ข้าคิดว่าชาวบ้านในหมู่บ้านจางหนิงจะเรียบง่ายและเป็นมิตร นึกไม่ถึงว่ามีคนโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้”
“หมอเข้ามาตรวจดูแล้วพบว่าหูของน้องหานเยว่ที่ถูกนางเฉาทุบตีได้รับความกระทบกระเทือน นางล้มลงและไม่รู้ว่าจะฟื้นขึ้นมาหรือไม่ นอกจากนี้มู่โทวยังถูกนางเฉาถีบจนซี่โครงหักสามซี่ ได้รับบาดเจ็บสาหัส” หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋ถอนหายใจ “นายท่าน ดูจากเสื้อผ้าที่งดงามของท่านแล้ว ท่านคงไม่ใช่คนที่ขัดสนเรื่องเงินทอง ถึงแม้ว่าสิ่งที่ข้ากล่าวจะฟังดูไม่เหมาะสม แต่ข้าก็อยากให้ท่านช่วยออกเงินก่อน เพื่อที่น้องหานเยว่จะได้ไม่ตกอยู่ในอันตราย!”
เวินเทียนเ