ื่นมือออกไปคว้ามวยผมของหลิงซี ใบหน้าของหลี่เยว่หานดูเย็นชาขึ้น เธอลุกขึ้นยืนและเตะนางเฉาจนตกจากเกวียนเสียงดัง ‘ตุบ’
หลี่เยว่หานยืนอยู่บนเกวียนมองดูนางเฉาที่ตกจากเกวียนกำลังร้องไห้คร่ำครวญด้วยสีหน้าเย็นชา “นังเฒ่าไร้ยางอาย ไม่ว่าเจ้าจะต่อสู้หรือต่อล้อต่อเถียงกับข้านั้นไม่สำคัญ แต่ยามใดที่เจ้ากล้าแตะต้องลูกชายลูกสาวของข้า ข้าจะทุบตีเจ้าให้เลือดตกยางออก!”
หลังจากกล่าวเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็กระโดดลงมาจากเกวียน เตะเสยที่คางของนางเฉาอย่างแม่นยำ ทำให้นางเฉาที่กำลังจะลุกขึ้นจากพื้นลงไปนอนแน่นิ่งอีกครั้ง หลี่เยว่หานขึ้นไปนั่งทับบนร่างกายนางโบกสะบัดมือไปทางซ้ายทีขวาที ฝ่ามือที่กระแทกเข้ากับใบหน้าของนางเฉาหนักแน่นเอาการ
