เพื่อค้นหาร่องรอยของเมิ่งฉีฮ่วน” แม้ว่าหลี่เยว่หานจะหนักแน่นมาก ขณะพูดถ้อยคำเหล่านี้ แต่สายตากลับแสดงอาการลุกลี้ลุกลนออกมา มองเพียงปราดเดียว ก็บอกได้อย่างรวดเร็วว่าเป็นการด่วนตัดสินใจโดยไม่ไตร่ตรอง
ตวนอู่กับจงชิวสบตากัน แล้วจงชิวก็พูดว่า “พี่หญิง หากท่านไว้ใจเราสองพี่น้อง ก็โปรดรออยู่ที่หมู่บ้านจางหนิงสักครึ่งเดือนก่อนเถิดขอรับ ถ้าตอนนั้นยังไม่มีข่าวเกี่ยวกับคุณชายเมิ่ง การที่เราไปเมืองหลวงตอนนั้น มันก็ไม่สายเกินไป เพราะท่านยังมีเด็กสองคนที่ต้องดูแล และท่านเพิ่งมาอยู่ที่หมู่บ้านจางหนิง เพียงแค่สองเดือนกว่าเท่านั้น หากออกไปเช่นนี้เลย มันจะทำให้เกิดความสงสัยแน่นอน ถึงตอนนั้น จุดประสงค์ที่ทำให้เราเดินทางมาไกลถึงเพียงนี้ ก็คงจะล้มเหลวขอรับ”
