ว่ ชอบลายปักของพี่วังหลานมาก และยังชื่นชมการตัดเย็บที่ดีของนางอีกด้วย ทักษะการเย็บปักถักร้อยของนาง ทำให้นางมีคุณสมบัติเกินกว่าที่จะเป็นนักปักระดับสองด้วยซ้ำ อีกทั้งพี่วังหลานเองก็ไม่อยากเป็นคนทำงานสกปรกโสมมอีกแล้ว เพราะสุดท้ายนางก็ต้องคำนึงถึงอนาคตของซูเจี๋ยด้วย ดังนั้นเมื่อแม่ม่ายฉางไปบ้านสกุลข่งวันนี้ พี่วังหลานจึงปฏิเสธนางไปแล้ว”
“ข้าได้ยินเรื่องนี้!” ป้าเสิ่นที่อาศัยอยู่ข้างบ้านวังหลานพูดเสียงดัง “ตอนนั้นแม่ม่ายฉางขู่วังหลานว่า หากเข้ามาทำงานในวงการนี้แล้ว จะไม่มีทางหนีไปได้ ซ้ำยังพูดจาดูถูกนางด้วย หลังจากที่นางจากไปแล้ว วังหลานก็ร้องไห้อยู่นาน แล้วก็คร่ำครวญขอโทษซูเจี๋ย นางร้องไห้หนักมาก ราวกับหัวใจจะแตกสลาย”
ป้าเสิ่นมักจะเกลียดชังวังหลานข้างบ้านมากที่สุด เพราะรู้สึกว่านางไม่มีมารยาท ไม่อ่อนน้อม ทำตัวผิดจารีตและสำส่อน แต่เมื่อนางฟังสิ่งที่วังหลานพูดอยู่หลังกำแพง นางรู้สึกว่าสตรีคนนี้น่าสงสารจริง ๆ
“ถ้าเช่นนั้น เรื่องนี้ก็ชัดเจนมาก” หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋พยักหน้า “แม่ม่ายฉาง จางอวี้เหมย บังคับให้คนอื่นเป็นโสเภณี นางสมควรถูกบรรพชนลงโทษ แต่ไม่นานมานี้ ท่านใต้เท้าประจำอำเภอออกประกาศห้ามประชาทัณฑ์ ในหมู่บ้านหรือเมืองใด ๆ จึงต้องคุมตัวนางไปศาลาว่าการท้องถิ่น”
หลังจากพูดเช่นนั้นแล้ว หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋ก็ตะโกนเรียกคนที่โหดเหี้ยมที่สุดออกมา สตรีที่ไม่ชอบจางอวี้เหมยมากที่สุด ก็รีบก้าวเข้าไ
