้ได้อย่างไรว่าข้าแอบไปนอนกับผู้ชายลับหลัง? หรือว่าเจ้าเห็นข้านอนกับผู้ชาย? หรือเจ้าได้ยินมาจากผู้ชายที่ข้านอนด้วย?” หลี่เยว่หานเบ้ปากเย้ยหยัน “ข้ามาที่หมู่บ้านจางหนิงได้แค่สองเดือนกว่าเท่านั้น ข้ายังจำทุกคนไม่ได้ด้วยซ้ำ เจ้ากำลังพยายามทำลายความบริสุทธิ์ของข้า ด้วยคำพูดเหลวไหลของเจ้า อยากให้ข้าวิ่งชนต้นไม้ตายต่อหน้าเจ้าหรือ?”
เมื่อทุกคนได้ยินก็ตกตะลึงทันที
แม้ว่าปกติหลี่เยว่หานจะไม่ได้ติดต่อกับผู้ชายในหมู่บ้าน แต่ตวนอู่และจงชิว ที่เป็นน้องชายของนางก็จะมาเยี่ยมบ้านนางเป็นระยะ หลายคนจึงพูดลับหลัง ว่าหลี่เยว่หานก็คงเป็นคนไม่ดีเช่นกัน
ดังคำกล่าวที่ว่า หน้าประตูบ้านหญิงม่ายมีแต่ปัญหา แต่หลี่เยว่หานเชื่อว่าตนเป็นคนตรงไปตรงมา และข่าวลือเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องตลก
วันนี้แม่ม่ายฉางกล้ารังแกเธอต่อหน้าทุกคน สิ่งที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่าคือมีคนมานั่งกินข้าวกันหน้าบ้านเธอมากมาย แต่สุดท้ายคนเดียวที่รีบออกมาช่วยเธอคือสะใภ้โจว และสามีของนาง เรื่องนี้ทำให้หลี่เยว่หานตระหนักได้ว่า ถึงเวลาที่จะต้องกอบกู้ชื่อเสียงของตัวเองแล้ว
“เจ้าบอกว่าไม่มีก็ต้องไม่มีงั้นหรือ?” แม่ม่ายฉางยังคงจะเถียงให้ถึงที่สุด “ก็ไม่รู้ว่าแม่ม่ายคนใด ที่มีชายหนุ่มโง่เขลาสองคนมาที่บ้านทุก ๆ สามวัน เพื่อมอบข้าวของให้ หากบอกว่าไม่มีอันใด ใครเล่าจะเชื่อ! อย่ามาทำตัวสูงส่งที่นี่ ข้าเคยเจอคนหน้าด้านเช่นเจ้ามาเยอะแล้ว!”
หลังจากฟังคำพูดของแม่
