ลาดหรือเปล่า แต่คนตามทางเยอะมาก หลี่เยว่หานจึงเพิ่งพบโอกาสที่จะขายไส้เดือนได้ เมื่อมีคนเข้ามาสอบถามราคา
แต่เนื่องจากหลี่เยว่หานเป็นผู้หญิง เขาจึงมีข้อสงสัยเกี่ยวกับคุณภาพของสินค้า
“พี่ชาย ข้าเป็นม่าย หนีสงครามกับสามีมาจากทางใต้ สามีของข้าเป็นวัณโรคเสียชีวิตระหว่างทาง และข้ายังมีลูกติดอยู่ด้วย ข้าจึงต้องดิ้นรนหาเงินด้วยการทำของพวกนี้ขาย ซึ่งฝีมือก็นับว่าดีเลยเจ้าค่ะ!” หลี่เยว่หานถูกรายล้อมไปด้วยพวกพ่อค้า เธอได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก เมื่อเธอต้องนำไส้เดือนออกมาขาย เธอจึงต้องเปิดเผยตัวตนในฐานะแม่ม่าย
ทุกวันนี้การกลั่นแกล้งหญิงม่ายเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจ
แน่นอนว่าการรังแกแม่ม่ายอย่างแม่ม่ายฉาง นับเป็นอีกกรณีหนึ่ง
“เจ้าเป็นม่ายหรือ?” ชายผู้ถามราคาเลิกคิ้วขึ้น “เจ้ามาจากหมู่บ้านใด?”
“หมู่บ้านจางหนิงเจ้าค่ะ” หลี่เยว่หานตอบ แล้วพูดเสริมอย่างรวดเร็ว “ข้าเพิ่งย้ายมาที่นี่เมื่อเดือนที่แล้ว!”
“เจ้าไม่มีญาติในอำเภอหวาซีหรือ?” ชายคนนั้นถามอีกครั้ง
“มีน้องชายสองคนเจ้าค่ะ” หลี่เยว่หานตอบตามตรง แม้ว่าจะไม่รู้ว่าเหตุใดชายคนนี้ ถึงถามคำถามมากมายถึงเพียงนี้ แต่เธอก็ตอบไปตามความจริง เพราะสุดท้ายตนก็ต้องมาขายของที่อำเภอนี้อีกในอนาคต และจะต้องถูกถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงเลือกบอกตั้งแต่ต้นเลยเสียดีกว่า “ข้าเพิ่งเป็นม่ายไม่นาน น้องชายทั้งสองของข้ายังไม่ได้แต่งงาน พวกเขายังคงทำงานอยู่ที่โรงเตี๊ยมเยวี่ยไหล ข้า
