็อยากจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ แล้วขับไล่นางฉางออกจากหมู่บ้าน”
“แต่ใครจะรู้ว่านังบ้าวังหลานจะลุกขึ้นพูดแทนนังฉางสารเลว โดยบอกว่ามันเป็นการตัดสินใจของนางเอง นั่นทำให้ทุกคนโกรธมาก ต่อมานางก็เริ่มขายตัวร่วมกับนังฉางสารเลว เจ้าคิดว่ามันน่าโมโหหรือไม่เล่า?”
หลังจากได้ฟังดังนั้น หลี่เยว่หานก็อดประหลาดใจไม่ได้ “แล้วนางข่ง… วังหลานไม่ได้เต็มใจจะทำเรื่องเช่นนั้นตั้งแต่แรกหรอกหรือเจ้าคะ? น่าแปลก พี่ฉางก็จัดว่าสะสวย กิจเช่นนั้นทำให้ได้เงินเร็วมาก เหตุใดต้องดึงวังหลานเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเล่า?”
“เพราะว่าสามีของวังหลานเลี้ยงนางอย่างทะนุถนอม ทำให้มีผิวพรรณนวลเนียนสวยงาม แม่ม่ายฉางมีอายุมากกว่ามาก จึงไม่อาจเทียบกับนางได้เลย แม่ม่ายฉางจึงอยากใช้นางเพื่อหาเงินในฐานะแม่เล้า” หลังจากพูดจบ สะใภ้โจวก็ส่งเสียง “ถุย” หลังจากถุยน้ำลายไปแล้ว ก็เหลือบไปเห็นหลิงซีกำลังนั่งอ่านหนังสือใต้ชายคาในเงามืดเงียบ ๆ “ดูข้าสิ ข้าเผลอพูดเรื่องน่ารังเกียจต่อหน้าเสี่ยวหลิงตังของเจ้าเสียแล้ว แต่ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นแม่บ้านแม่เรือนที่ขยัน เจ้าต้องไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับสองคนนั้นหรอก!”
“แน่นอนว่าข้าจะไม่ไปยุ่งเจ้าค่ะ” หลี่เยว่หานกล่าว “ข้ามีลูกสาว ข้ากลัวว่าลูกของข้าจะไปเลียนแบบพวกนางในอนาคต แล้วไม่มีความละอายอีกต่อไป”
หลังจากได้ยินเช่นนั้น สะใภ้โจวก็ดูโล่งใจ นางจับมือหลี่เยว่หานแล้วพูดว่า “ข้าบอกได้เลยว่าเพียงแค่มองปราดเดียว ก็รู้ว่าเ
