ะวางยาพิษแค่ในหม้อได้อย่างไร!”
“นังผู้หญิงชั่นต่ำ!” หลิ่วเทียนเสียงโกรธมากจึงก้าวเดินเข้าไปแล้วถีบเข้าที่ตัวของจินเสวี่ยเอ๋อร์ หลิ่วจื้อหย่วนเห็นดังนั้นจึงรีบเข้าไปคว้าตัวพ่อเอาไว้ทันที
หลิ่วเทียนเสียงโกรธมาก! หากหลี่เยว่หานอยู่ดีมีสุข พวกเขาก็พลอยจะได้รับชื่อเสียงอันดีงามจากแถบชนบทสืบเนื่องไปยังตระกูลหลิ่วของตนได้ ด้วยความอยากสร้างชื่อเสียงไปทั่วทุกเมือง ถึงแม้จะไม่ได้แต่งเข้าตระกูลแต่ก็เป็นญาติมิตรกันได้ หากผู้ใดได้ยินเช่นนี้แล้ว อาจรู้สึกได้ว่าตระกูลหลิ่วช่างเป็นครอบครัวที่เที่ยงธรรม
นอกจากนี้ซีอิ๊วสองขวดนั้นที่หลี่เยว่หานเคยมอบให้เมื่อปีก่อนก็ขายดีมาก หลิ่วเทียนเสียงจึงคิดการณ์วางแผนว่าจะมาเยี่ยมหลี่เยว่หาน หวังจะขอซื้อสูตรซีอิ๊วฝีมือของนาง เตรียมรับโชคลาภในปีนี้
ไม่ทันคาดคิดว่าหลี่เยว่หานจะโดนจินเสวี่ยเอ๋อร์วางยาพิษจนถึงแก่ชีวิต! เช่นนี้แล้วหลิ่วเทียนเซี่ยงจะไม่โกรธได้อย่างไร!
“เจอแล้ว!” หัวหน้ากองปราบวิ่งออกมาจากห้องครัว ถือชามใบหนึ่งเอาไว้ในมือ เขายกเข็มเงินที่เปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำในมือชูขึ้นสูง ก่อนจะเอ่ยให้ทุกคนได้เห็นโดยทั่วกัน “ผู้ที่วางยาพิษได้ใส่ยาลงในน้ำด้วย หากเป็นดั่งเช่นที่อนุหลิ่วกล่าว ฮูหยินเมิ่งทราบว่าในหม้อเนื้อตุ๋นมีพิษ จึงไม่มีทางที่จะทานมันอย่างแน่นอน เช่นนั้นทั้งสองอาจโดนพิษหลังจากที่ดื่มน้ำไปแล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาของเมิ่งฉีฮ่วนจึงแดงก่ำ แล้วลุกขึ้น
