ฮวามองดูสถานการณ์ ซ้ำยังคิดว่านี่เป็นการหลอกลวง จึงเอ่ยขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว “พวกข้าอยากเห็นว่าหลี่เยว่หานกับหลิงซียังมีชีวิตอยู่หรือสิ้นใจไปแล้ว! เช่นนั้นแล้วผู้ใดจะทราบได้ว่าสองคนนั้นโป้ปดว่าแสร้งทำเป็นตาย!”
“พี่เหอฮวา ช่วยให้เกียรติท่านอาหญิงและน้องสาวของข้าด้วย!” มู่ชวนตะโกนแผดเสียงด้วยดวงตาแดงก่ำ “ข้ายืนดูตอนที่พวกเขากำลังสิ้นใจ! แล้วเจ้ายังคิดว่าเป็นเรื่องโกหกอีกอย่างนั้นหรือ!”
ตอนนี้หวังเหอฮวารู้สับสนมากขึ้น
ถึงแม้ว่าฮูหยินหลิวจะไม่ทราบว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น นางจำได้เพียงว่าหลี่เยว่หานยังคงได้สติอยู่เมื่อตอนที่นางและสามีพาตัวทั้งสองเข้าไปในลานด้านใน
สิ่งที่หวังเหอฮวาเอ่ยนั้นเป็นเรื่องจริงหรือ?
ทุกคนต่างพากันประณามหวังเหอฮวาที่ไม่ให้เกียรติผู้ตาย ซุนไท่กงจึงถอนหายใจ “อย่างไรก็ตาม เพราะมีเรื่องเกิดขึ้นกับสกุลเมิ่ง จึงต้องจัดพิธีศพและฝังพวกเขา พาพวกเขาทั้งสองมาที่ลานเถิด”
ตอนนี้ หลี่เยว่หานและหลิงซีได้นำตะกั่วที่ท่านหมอเฉินนำมาให้พวกเขาทาทั่วบริเวณใบหน้าและริมฝีปากเพื่อปลอมตัวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทำให้ใบหน้าดูเหมือนคนตายจริง ๆ ก่อนจะใช้วิธีการไทซี*[1] แล้วนอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้น ประหนึ่งกำลังสิ้นชีวีไม่มีผิดเพี้ยน
[1] วิธีการไทซี คือวิชาการฝึกตนอย่างหนึ่งของลัทธิเต๋า โดยเป็นวิธีการไม่ใช้ปากและจมูกหายใจ ประหนึ่งทารกที่อยู่ในครรภ์
