ห้องครัว
“ท่านหมอ น… น้องสะใภ้ของข้ากับหลิงซีเป็นอย่างไรบ้าง!” จินเสวี่ยเอ๋อร์เดินเข้ามาด้วยสีหน้าคิ้วขมวด “มู่ชวน น้องสาวของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?!”
มู่ชวนปรายตามองจินเสวี่ยเอ๋อร์อย่างเยือกเย็น ไม่ได้เอ่ยพูดสิ่งใด
หมอเฉินท่าทีค่อนข้างสุขุมกว่ามู่ชวนเสียหน่อย หลังจากปรายตามองดูจินเสวี่ยเอ๋อร์อยู่เพียงครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “ข้าเพิ่งใช้เข็มเงินตรวจหาพิษ มีคนใส่พีซวง*[1] ลงในหม้อที่ตั้งเอาไว้อยู่ในห้องครัว ทั้งฮูหยินเมิ่งและหนูน้อยหลิงซีต่างอาการหนักอย่างมาก”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชาวบ้านที่อยู่ตรงหน้าประตูจึงพากันอ้าปากค้างอย่างแตกตื่น!
พีซวง! นั่นเป็นพิษที่ร้ายแรงมาก!
เมื่อฮูหยินหลิวเห็นเช่นนั้น นางจึงร่ำไห้หนักขึ้น “แม่นางเยว่หาน! หลิงซียังเด็กมากแท้ ๆ! เช่นนี้จะทำอย่างไรกันดี!”
“แต่ทุกท่านอย่าเพิ่งกังวลไป ข้าลองตรวจดูแล้ว ถึงแม้ว่าฮูหยินเมิ่งและหลิงซีจะโดนวางยา แต่ก็ไม่ได้รับพิษเข้าไปมากนัก เพียงแค่ให้ยาเพื่อทำให้อาเจียนก็ยังพอมีทางรอด”
เมื่อเอ่ยจบ ท่านหมอเฉินก็รีบเดินเข้าไปในลานด้านในทันที
จินเสวี่ยเอ๋อร์อยากจะตามไป แต่กลับโดนสายตาของมู่ชวนที่จ้องมองมาอย่างเย็นชา ทำให้นางหยุดชะงักลง
ในตอนนี้จินเสวี่ยเอ๋อร์ก็ไม่รู้ว่าจะก้าวต่อหรือถอยกลับดี
หากเข้าไป ก็ทราบดีว่าตัวเองไม่เป็นที่ต้อนรับ และแม้ว่าหลิงซีจะโดนวางยา แต่มู่ชวนก็ทำท่าพร้อมจะกัดนางอยู่ทุกเมื่อประหนึ่งลูกหมาป่า แต่หากไม่เข้าไ
