้เธอเข้ามาในพื้นที่แห่งนี้และยังมาโผล่ศตวรรษที่ 21 อีกครั้ง
เธอยังคงเป็นผีในยุคนี้… หวังเฟิ่ง แม่เลี้ยงของเธอกำลังโต้เถียงกับหลี่ต้าเฉิง โดยบอกว่าเธอกำลังจะฟ้องทีมอาสาสมัครและไม่เชื่อว่าเจตจำนงของหลี่เยว่หานจะเป็นความจริง
พ่อของเธอบอกหวังเฟิ่งว่าอย่าสร้างปัญหาอีก เขาไม่มีอารมณ์จะมาเล่นตลกกับหวังเฟิ่ง
เห็นได้ว่าหลังจากที่เธอจากไป หลี่ต้าเฉิงก็แก่ขึ้นมากในชั่วข้ามคืน และเหมือนเช่นเคยหวังเฟิ่งยังคงต้องการเงิน เธอไม่ชอบเงินบำนาญอันน้อยนิดของหลี่ต้าเฉิง ทั้งยังสาปแช่งหลี่เยว่หานผู้ล่วงลับว่าเป็นหมาป่าตาขาว
เมื่อเห็นเส้นผมของหลี่ต้าเฉิงเต็มไปด้วยสีขาว หลี่เยว่หานก็ไม่สามารถบอกได้ว่าเธอรู้สึกอย่างไร
หญิงสาวนึกถึงครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นทั้งสองคน ดูเหมือนว่าสิ่งนี้จะเป็นผลหลังจากที่เธอทายาที่เมิ่งฉีฮ่วนให้มา ดังนั้น เหตุผลที่เธอมาถึงยุคศตวรรษที่ 21 ได้อีกครั้ง มันอาจจะเชื่อมกับยุคในอดีตโดยใช้พื้นที่หลิงฉวนนี้
เมื่อภาพตรงหน้าจบลง เธอก็เห็นภาพการสนทนาระหว่างมู่ชวนและเมิ่งฉีฮ่วนในตอนนี้
หญิงสาวรู้สึกดีที่ได้รับความไว้วางใจ หัวใจของหลี่เยว่หานหวั่นไหวไปชั่วขณะ จากนั้นในใจของเธอก็สั่นไหว เมื่อเธอลืมตาขึ้น ก็เห็นตัวเองนั่งอยู่บนเตียง โดยมีเมิ่งฉีฮ่วนและคนอื่น ๆ อยู่ตรงหน้า
“เมิ่งฉีฮ่วน ท่านรู้แล้วหรือ?” เสียงของหลี่เยว่หานสะอื้นไห้
“…” เมิ่งฉีฮ่วนไม่ตอบ แต่ปล่อยให้เด็กทั้งสองกลับไปที่ห้องก่อน จากน
