ิบตา อากาศค่อย ๆ เย็นลง ผู้คนจำนวนมากขึ้นไปบนภูเขาเพื่อเก็บผลไม้ป่า ดังนั้นการเก็บเกี่ยวข้าวโพดของหมู่บ้านจึงเริ่มหยุดชะงักลง
โจวต้าเป่าติดตามหลี่เยว่หานเกือบทุกย่างก้าวเป็นระยะเวลาหนึ่ง ทว่าในตอนนี้ก็ยังคงไม่มีใครเห็นพี่น้องทั้งสามคนของบ้านหวัง ทุกคนจึงโล่งใจเล็กน้อย
หลังจากเทศกาลฉงหยาง*[1] อากาศก็เริ่มเย็นลงและเถาองุ่นที่หลี่เยว่หานปลูกในมูลม้าก็เริ่มหยั่งราก หญิงสาวนำมันมาปลูกยังพื้นที่ว่างในสวนหลังบ้านแล้วสร้างรั้วกั้น เธอคอยดูแลอย่างระมัดระวัง การเจริญเติบโตของมันนั้นค่อนข้างเกินความคาดหมายอย่างน่าพึงพอใจ
มีผลไม้ป่ามากมายบนภูเขาในฤดูใบไม้ร่วง วันนี้หลี่เยว่หานเองก็ค่อนข้างว่าง หลังจากสั่งให้โจวต้าเป่าเฝ้าบ้าน เธอก็ขึ้นไปบนภูเขาพร้อมกับหลิงซีที่อยู่ในอ้อมแขน เดิมทีโจวต้าเป่าต้องการที่จะไปกับหญิงสาว ทว่าหลังจากคิดว่าเวลาก็ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนแล้ว แต่พี่น้องทั้งสามคนของบ้านหวังก็ยังไม่โผล่หน้ามาเลย ทั้งยังไม่ได้ยินข่าวคราวใด ๆ ของพี่น้องทั้งสามคนของบ้านหวังเมื่อเร็ว ๆ นี้ด้วย ดังนั้นเขาจึงเลิกล้มความตั้งใจไป
บนภูเขา หลี่เยว่หานเก็บเกาลัดและลูกสนจำนวนมาก ทั้งยังตามหาผลกีวี่ป่า ซึ่งเธอก็เก็บมันได้มาเต็มตะกร้า อาจกล่าวได้ว่าหญิงสาวกลับมาพร้อมกับของเต็มไม้เต็มมือ
เพียงแต่ว่าผลกีวี่ป่าไม่สามารถกินได้ทันทีหลังจากเก็บมา มันจะต้องเก็บเอาไว้สักระยะหนึ่งก่อนจึงจะสามารถนำมากินได้ หลี่เยว่หา
