ั้งครรภ์ก่อนหวังเหอฮวาให้ได้
อย่างไร แม่จะมีค่าได้ก็เพราะมีลูก
“เฮ้อ แม่หนูเยว่หาน ข้าได้ยินมาว่า หลี่หรงหรงน้องสาวของเจ้า ก่อนหน้านี้นางก็มีสัมพันธ์กับคุณชายใหญ่หลิ่วไปแล้ว?” สะใภ้บ้านชิวเป็นคนชอบซุบซิบนินทา จึงถือโอกาสตอนซักผ้ากระซิบถามหลี่เยว่หาน
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานจึงทำสีหน้านิ่งเฉยไม่ตอบใด ๆ
“เจ้าเห็นข้าเป็นคนนอกหรือ!” สะใภ้ตระกูลชิวเห็นหลี่เยว่หานไม่อยากพูด จึงแสร้งจริงจังขึ้นมา “เจ้ารู้หรือไม่ เมื่อคืนนี้หน้าทางเข้าหมู่บ้าน หลี่หรงหรงอยู่ในรถม้ากับคุณชายใหญ่หลิ่วทั้งคืน! เหอฮวาจะแต่งเข้าตระกูลหลิ่วพร้อมกับหลี่หรงหรง เช่นนั้นจะไม่ถูกให้หลี่หรงหรงรังแกจนตายหรือ!”
“ไม่หรอก” หลี่เยว่หานพูดพลางบิดผ้าชิ้นสุดท้าย ฉีกยิ้มพลางมองไปยังสะใภ้ตระกูลชิว “ข้าก็ไม่เข้าใจเรื่องระหว่างหลี่หรงหรงและหลิ่วจื้อหย่วนชัดเจนมากนัก แต่อย่างไรข้าก็ถือว่าเป็นคนของตระกูลหลิ่วครึ่งหนึ่ง เรื่องเช่นนี้ต่อไปท่านอย่าพูดกับข้าเลย ข้ากลัวว่าจะอดพูดออกมาไม่ได้”
พูดจบหลี่เยว่หานก็แบกหลิงซีเดินออกไป ทิ้งสะใภ้ตระกูลชิวอึ้งอยู่ที่เดิม
ใช่ แม้ว่าหลี่เยว่หานจะเป็นลูกบุญธรรมของตระกูลหลิ่ว แต่ก็ยังถูกบันทึกไว้ในลำดับญาติ! หากตนไปซุบซิบเรื่องเหล่านี้ต่อหน้านาง กลัวว่าตระกูลหลิ่วจะคิดว่าตนเป็นคนพูดเรื่อยเปื่อยเอาได้!
ต้องรู้ไว้ว่าตระกูลใหญ่มักจะให้ความสำคัญเรื่องชื่อเสียง ถ้าหากพวกเขารู้ว่ามีคนนอกว่าร้ายทำลายช
