อกมาคลุมร่างของหวังเหอฮวาไว้
“สะใภ้บ้านเมิ่ง เรื่องนี้มิใช่เรื่องของเจ้า อย่าเข้ามายุ่งเรื่องของพวกข้าเลย” ชายผู้นำกลุ่มเอ่ย ร่างของเขาสูงใหญ่และดูแข็งแรง ทว่าใบหน้ากลับเต็มไปด้วยก้อนปูดบวมจากการถูกเมิ่งฉีฮ่วนทุบตี “วันนี้ข้าจะไม่ทำลายความบริสุทธิ์ของนาง เพียงแค่ต้องการให้นางมาสนุกกับพวกข้าพี่น้องเท่านั้น”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานก็หรี่ตาลง “หลี่หรงหรงให้เจ้าเท่าไหร่?”
“เจ้ากำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระอะไร!?” ชายร่างกำยำคนนี้ชื่ออู๋จ้วงจ้วง หลังจากได้ยินคำพูดของหลี่เยว่หาน ใบหน้าของเขาก็ลังเลอย่างเห็นได้ชัด “อย่าคิดว่าจะสั่งเราได้เพียงเพราะเจ้าเป็นลูกสาวบุญธรรมของตระกูลหลิ่วนะ! ถ้าไม่ใช่เพราะนังสารเลวหวังเหอฮวามาหาพวกเรา เรา… พวกเราคงไม่ไปยุ่งกับสามีของเจ้า!”
พูดกันตามตรง พวกเขาเป็นแค่อันธพาลประจำหมู่บ้าน เป็นคนที่รังแกผู้อ่อนแอและหวาดกลัวผู้แข็งแกร่ง ฝ่ายหลี่เยว่หานนั้นมีเมิ่งฉีฮ่วนที่มีชื่อเสียงด้านความสามารถในการต่อสู้หนุนหลังอยู่ วันนี้ถ้าไม่ใช่เพราะฝูงชน พวกเขาคงไม่กล้ายั่วยุอีกฝ่าย ยิ่งไปกว่านั้นเบื้องหลังของหญิงสาวยังมีตระกูลหลิ่วเพิ่มมาอีกตระกูลหนึ่ง พวกเขาจึงยิ่งไม่สามารถยุ่งกับนางได้
“ข้าจะถามอีกครั้ง หลี่หรงหรงจ้างเจ้าทำลายหวังเหอฮวาเท่าไหร่!” เสียงของหลี่เยว่หานเย็นเยียบลง
ในยามนี้เองหวังเหอฮวาก็กลับมามีความสติอีกครั้งหนึ่ง นางกระชับเสื้อคลุมของหลี่เยว่หานบนร่าง ก่อนจ
