กได้ยินเสียงฟ้าร้องก็รีบแจ้น กลายเป็นว่ายุ่งกับการขึ้นไปดูความครึกครื้น เขาให้ตนเองแอบทำเรื่องนี้เงียบๆ ก็เพื่อจะ ะดูสัตว์ปิศาจพวกนั้นผ่านด่านเคราะห์กะทันหัน มือเท้าปั่นป่วนไม่ทันได้เตรียมตัว
นางครุ่นคิด พลันนึกถึงพั่งจื่อขึ้นได้ ฟื้นขึ้นมาหลังสลบอยู่ในไข่น้ำแข็งสองปี เป็นขั้นเก้าแล้ว แต่ไม่รู้ว่าไอหนาวเย็นรุกรานมากเกินไปหรือไม่ ไม่มีอะไรก็มักจะกลับเข้าไปนอนห หลับอยู่ในถุงสัตว์ภูติ ตอนนี้สัตว์ปิศาจขั้นเก้าทั้งหมดกำลังเลื่อนขั้น มิสู้ให้มันออกมาลองดูว่าจะขออาศัยผ่านด่านเคราะห์เลื่อนขั้นเป็นเผ่าปิศาจในคราเดียวได้หรือไม่
นางหิ้วพั่งจื่อออกมาจากถุงสัตว์ภูติ เขย่าให้มันตื่นแล้วเอ่ยว่า “ตอนนี้สัตว์ปิศาจขั้นเก้าในโลกระดับเทพกำลังผ่านด่านเคราะห์ ข้าจะพาเจ้าไปลองดู ถ้าไม่ทันระวังถูกผ่าผิดตัว จะได้แวะผ่าเจ้าให้เลื่อนขั้นเป็นเผ่าปิศาจก็เป็นเรื่องดี”
พอพั่งจื่อได้ยินก็ด่าทออย่างอารมณ์เสีย “สมองเจ้ามีปัญหาหรือ ข้าไม่ได้บรรลุขั้นเก้าช่วงปลายอย่างเต็มสมบูรณ์ ตอนนี้ให้ข้าไปหาฟ้ามาผ่าตนเอง ข้าไม่ได้กินมากไปเสียหน่อย”
“เจ้าคิดจะแอบขี้เกียจล้วนๆ สินะ แม้แต่ภาษามนุษย์ก็พูดได้แล้ว ให้ฟ้าผ่าเป็นเผ่าปิศาจก็น่าจะเ
