ั่นซีมองตนเอง เขาก็เอ่ยยิ้มๆ “ไม่เป็นไร ให้พวกผู้อาวุโสจินคุยธุระเสร็จก่อน อีกสักครู่ค่อยคุยเรื่องการสร้างขึ้นใหม่ก็ได้”
จินเฟยเหยาหูผึ่ง ได้ยินคำพูดของเขาทันทีจึงรีบบอกเขาว่า “ข้าไม่ได้ทำ พวกเจ้าสมควรไปหากระจกบานนั้น”
ศพไม่ได้ว่าอะไร เพียงแต่ยิ้มแย้มเอ่ยว่า “ข้าเข้าใจ กระจกเป็นของวิเศษชั้นยอดจริงๆ สิ่งที่ผู้อาวุโสจินใช้ย่อมต้องเป็นของดี เพียงแต่พวกเราทั้งหมดหน้าตาเหมือนคนตาย ปกติส่องกระจ จกไม่ได้”
“…” จินเฟยเหยาชะงัก ลูกน้องศพแข็งทื่อแต่ละคนล้วนมีหัวทางด้านการค้าหรือ? นี่แสดงออกอย่างชัดเจนไม่ว่ากระจกเป็นคนทำหรือไม่ ถึงอย่างไรนำกระจกออกมาจากมือของตนเอง หรือยังบอก กได้ว่ามีจิตวิญญาณวัตถุเพิ่มมาก็โยนความผิดที่เคยทำทิ้งไปได้ เป็นวิธีที่ร้ายกาจจริงๆ
ดังนั้นนางจึงชี้ใต้เท้าหลง เอ่ยด้วยสีหน้าสงบนิ่ง “เขาเป็นลูกพี่ของข้า เจ้ามีเรื่องอะไรก็ไปคุยกับเขาเถอะ ให้เจ้าคฤหาสน์อินเยวี่ยของพวกเจ้าไปหาเขาก็ได้ แค่ชดใช้สิ่งของเล็กน น้อย ไม่มีปัญหาเลยสักนิด”
ศพมองใต้เท้าหลง ใต้เท้าหลงก็ไม่ได้เอ่ยอะไร แค่มองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบและไม่แสดงท่าทีต่อเรื่องนี้ เห็นสภาพการณ์เช่นนี้ ศพตนนี้อดคิดไม่ได้ เผ่ามารใบหน้า
