อบจะโดนร่างนาง
ฮูหยินหวาได้แต่ยืนขึ้น กลับห้องไปปักภาพร้อยวิหคที่เกือบจะเป็นภาพหมื่นวิหคอย่างไม่ยินยอม คำนวณเวลา นี่ใกล้จะวันที่สิบห้าแล้ว จึงนึกเรื่องที่นัดกับมังกรปิศาจได้ จินเฟยเห หยารีบเร่งความเคลื่อนไหวในมือ ทำของพวกนี้ให้เสร็จเร็วหน่อย จะให้เรื่องนี้ล่าช้าไม่ได้
พอถึงวันที่สิบห้า จินเฟยหยาก็จัดการสัตว์ทะเลทั้งหมดเสร็จพอดี ชำระล้างคราบโลหิตบนร่างแล้วไปเมืองไป่เหอคนเดียว
จินเฟยเหยามาถึงร้านเล็กๆ ของเยี่ยจื่อก่อน โยนตานสัตว์ปิศาจห้าสิบเม็ดให้นาง จากนั้นหนังสัตว์และกระดูกสัตว์สองมัดก็กระแทกพื้นอีก เยี่ยจื่อคิดไม่ถึงว่าจินเฟยเหยาจะนำสิ่งขอ องมามากมายทำให้รับมือไม่ทันอยู่บ้าง สิ่งของมากขนาดนี้คงต้องขายหลายเดือน
คร้านจะสนใจว่าเยี่ยจื่อต้องใช้เวลานานเพียงใดจึงขายได้หมด จินเฟยเหยาสั่งนางว่าถ้าขายหมดก็ส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงมาให้ตนเอง จากนั้นก็คิดจะจากไป ทว่าเยี่ยจื่อกลับดึงนางไว้ เอ อ่ยกระซิบว่า “ผู้อาวุโส ข้าม
