ทให้ข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะไปจา ากเมืองไป่เหอไม่ได้ วงเวทของเมืองแห่งนี้ใช้พลังของข้าค้ำจุนไว้ คิดจะถอนตัวจากมาไม่ง่ายดายนัก”
“ยุ่งยากขนาดนี้เชียว! ข้านึกว่าใช้ศิลาวิญญาณค้ำจุนไว้เสียอีก ต้องกำจัดทิ้งอย่างไร ข้าไม่ค่อยเชี่ยวชาญเรื่องวงเวท” พอจินเฟยเหยาได้ฟังก็อดคิดไม่ได้ ถ้าเนื้อแห้งมังกรปิศา าจถูกนางนำไป เมืองไป่เหอแห่งนี้ก็จะถูกน้ำทะเลท่วมสินะ ทว่าผู้บำเพ็ญเซียนไม่จำเป็นต้องหายใจในทะเล ส่วนเผ่าปิศาจทะเลก็ใช้ชีวิตอยู่ในน้ำทะเลได้
จะมีหรือไม่มีเนื้อแห้งแขวนไว้ที่นี่ก็ได้ ถึงไม่มีอากาศเมืองไป่เหอก็อยู่ในทะเลได้โดยไม่มีปัญหาเลยสักนิด
“ข้าก็ไม่เชี่ยวชาญวงเวท แต่กลับรู้วิธีหนึ่ง เพียงแต่ใช้เวลานานมาก” มังกรปิศาจก็ไม่ใส่ใจปัญหาเรื่องเมืองไป่เหอเลยสักนิด เริ่มคิดว่าเปิดการป้องกันอย่างไรดีกับเจ้าคนที่ไม่รู้ ว่ามาจากไหน
“ท่านรีบบอกมา วิธีอะไร ข้าพูดกับท่านแบบนี้กินแรงอย่างยิ่ง” จินเฟยเหยารีบเอ่ยถาม
ส่วนมังกรปิศาจก็เอ่ยอย่างเดือดดาลเช่นกัน “เจ้านึกว่าข้าพูดจาจะไม่กินแรงหรือ ใกล้จะเหนื่อยตายอยู่แล้ว เจ้าฟังนะ พวกเราสองคนร่วมมือกัน เจ้ามาวันที่หนึ่งและสิบห้าทุกเดือน ข้าจ จะสั่นสะเทือนวงเวทออกมา จากนั้น
