านี้อินเยวี่ยเคยบอกว่า ผลน้ำค้างแข็งที่ เขาพกพาเด็ดมาจากหลังภูเขา ถ้าไม่รู้เรื่องยังกินได้ ตอนนี้เห็นสภาพการเจริญเติบโตแล้ว ถึงให้นางกินอีกก็ไม่อยากกิน
อินเยวี่ยตอบอย่างยิ้มแย้ม “มังกรปิศาจบรรพกาลก็อยู่หลังภูเขา สหายเซียนจินอยากเจอมังกรปิศาจเร็วๆ แล้วหยิบกระดูกไปมิใช่หรือ ดังนั้นข้าจึงพาเจ้ามาดูก่อน”
“ดีสิ แบบนี้ดีที่สุด ไม่เช่นนั้นอยู่รบกวนในที่พักของเจ้ามากเกินไปก็เกรงใจ” พอจินเฟยเหยาได้ฟังก็ยินดี เงยหน้าขึ้นมองไปทางหลังภูเขา สิ่งที่เข้าสู่สายตายังเป็นป่าซากศพอั นหนาแน่น มองนานไปก็เคยชิน บางครั้งยังรู้สึกว่าผลน้ำค้างแข็งที่ห้อยอยู่บนซากศพน่ามองจริงๆ
บินผ่านป่าศพผืนใหญ่ บนภูเขามีหลุมขนาดยักษ์ปรากฏขึ้น ด้านในมีกระดูกมังกรกองหนึ่งนอนอยู่อย่างกำเริบเสิบสาน กระดูกมังกรนี้ยังจัดวางตามลักษณะของมังกรอย่างจริงจัง แบบหัว เป็นหัวหางเป็นหาง กระดูกขาวโพลนที่นอนอยู่ที่นี่แผ่กลิ่นอายแห่งบรรพกาลออกมา
เป็นของดีจริงๆ ดวงตาจินเฟยเหยากว
