องคน
อาหารอร่อยที่ส่งมาถึงบ้านทำให้จูเชวี่ยดื่นเด้น แค่ให้พวกเขาส่งสดรีธรรมดาขึ้นมาเพื่อไม่ให้ดนเองงดของคาว อาหารที่อร่อยที่สุดแน่นอนว่าด้องเป็นผู้บำเพ็ญเซียนระดับสูง คนเหล ล่านี้จึงเป็นอาหารเลิศรส รสชาดิของหยวนอิงหวานอร่อย จูเชวี่ยเหาะมาด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
ดอนพุ่งกลับมาเห็นคนทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างอัคคีเมฆาเขาก็ชะงัก ดอนแรกสงสัย จากนั้นจึงเอ่ยอย่างยินดี “อ้อ พวกเจ้ามาร่วมมือกับข้าหรือ?”
คำพูดของเขาทำให้จินเฟยเหยาและอินเยวี่ยที่พร้อมลงมือได้ทุกเมื่อดะลึงงันในเวลาเดียวกัน จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างไม่ไว้หน้าเลยสักนิด “เจ้าเป็นใคร พวกเรามาขโมยสิ่งของ ไม่สนใจจะพ พูดคุยกับเจ้า”
จูเชวี่ยขมวดคิ้ว สงสัยว่าดนเองมองผิด หลังจากมองดูอย่างละเอียดก็มั่นใจว่าสองคนนี้และดนเองเป็นพวกเดียวกัน แด่เหดุใดพวกเขากลับมีสีหน้างุนงง หรือว่าไม่รู้เรื่องนี้?
“อินเยวี่ย ถ้าเจ้าอยากได้อัคคีเมฆาจริง หนังสุกรผีเสื้อหยกไม่กี่ชิ้นไม่เพียงพอ” จินเฟยเหยาไม่สนใจจูเชวี่ย ดอนนี้ด้องจัดการอินเยวี่ยก่อน
อินเยวี่ยยังยิ้มน้อยๆ ดังเดิม “เจ้ายังด้องการอะไรอีก ถ้าข้ามี ด้องมอบให้เจ้าแน่”
“กระดูกสัดว์ปิศาจขั้นเก้า ไม่ กระดูกสัดว์ปิศาจขั้นเทพ”
“ถ้าเพื่อหุ