ซียนแตกต่างจากคนธรรมดาราวกับผืนฟ้าและแผ่นดินเนื่องจากฝึกบำเพ พ็ญ ทางด้านจิตใจไม่ถือว่าตนเองเป็นมนุษย์มานานแล้ว เมื่อมีคนธรรมดาล่วงเกินผู้บำเพ็ญเซียน ปกติผู้บำเพ็ญเซียนที่สูงส่งจะให้อภัย
สภาพจิตใจแบบนี้คือ ข้าเป็นคนที่สูงส่ง ส่วนเจ้าเป็นเพียงมดแมลง ถ้าข้าเอาเรื่องเจ้าแสดงว่าตนเองใจคอคับแคบ ไม่มีท่วงทำนองของผู้สูงส่ง
ดังนั้นผู้บำเพ็ญเซียนของสำนักอันเที่ยงธรรมมีน้อยมากที่จะทำให้คนธรรมดาลำบากใจ มีเพียงผู้ฝึกวิชาชั่วร้ายจึงไปหาเรื่องคนธรรมดา นั่นก็เพื่อการฝึกบำเพ็ญ ผู้บำเพ็ญเซียนสำนักอ อันเที่ยงธรรมไม่ฟาดคนธรรมดาที่มาหาเรื่องตนเองตาย แม้แต่เผ่ามารก็ไม่ทำเนื่องจากรังเกียจที่จะลงมือ
ทว่าจินเฟยเหยากลับไม่คิดแบบนี้ จินเฟยเหยารู้เพียงว่า เจ้าแข็งแกร่งกว่าข้า ข้าสู้เจ้าไม่ได้ เจ้ารังแกข้าก็เพราะข้าสู้ไม่ได้ แต่ความแข็งแกร่งของเจ้าด้อยกว่าข้าลิบลับกลั บจะกระโดดมารังแกข้า หลังจากรังแกแล้วยังร้องไห้ขอความเมตตาสองประโยคข้าก็ต้องใจกว้างปล่อยเจ้าไป ข้ามิอึดอัดใจตายหรือ
ไม่ว่าเจ้าจะมีฐานะใดก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนเรื่องที่ตนเองกระทำลงไป ไหนเลยจะมีเรื่องดีงามขนาดนั้น ให้ผู้สูงส่งยกโทษให้หมดทุกอย่าง
นางก่อเรื่องในเรือวิญญาณแบบ
