่อุณหภูมิของมนุษย์ไม่สูง บีบบังคับให้สตรีเหล่านั้นวิ่งหนี เมื่อหนีจนร้อนผ่าวไปทั้งตัวจึงลงมือกิน เป็นเจ้าตัวรู้จักกินจริงๆ
นางแอบโผล่ศีรษะมาดูแวบหนึ่ง ร่างเตี้ยๆ ของจูเชวี่ยหายไปจากในเรือแล้ว ได้ยินแต่เสียงเขากำลังแทะเนื้อดังกร้วมๆ นางไม่กล้าปล่อยพลังวิญญาณออกมา เกรงว่าจูเชวี่ยพบเห็นแล ล้วจะมากินตนเองก่อน ได้แต่ใช้หูแนบบนเปลือกไข่ของจูเชวี่ย คิดจะฟังดูว่าด้านในมีสิ่งใด
เพิ่งแนบหูบนเปลือกไข่ นางเห็นเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในกิ่งไม้ไกลๆ สตรีที่คฤหาสน์อินส่งมอบวิ่งกลับมา เห็นจินเฟยเหยามองนาง นางก็เม้มปากหัวเราะ จากนั้นแอบคลำทางมา
พอนางหัวเราะขึ้นมาเหตุใดจึงคุ้นตานัก จินเฟยเหยามองนางอย่างสงสัย วิ่งกลับมาทำไม? เห็นคนผู้นี้แอบวิ่งมาข้างไข่จูเชวี่ยแล้วทำท่าทางให้จินเฟยเหยาเงียบ จากนั้นเริ่มดึง งพรมขนจูเชวี่ยสีแดงเพลิงที่อยู่ด้านล่างไข่จูเชวี่ยออกมา
เอ๋? จินเฟยเหยาตะลึงงัน เข้าใจขึ้นมาทันที กำหมัดขึ้นอยากจะต่อยไปแรงๆ
