ยาฉวยโอกาสขณะที่นางเอียงศีรษะกัดบนลำคอของนาง
“เจ้าทำอะไรน่ะ!” หลินชิงเจียงมีโทสะ ตรงลำคอมีโลหิตสดไหลและถูกจินเฟยเหยากัดเนื้อชิ้นใหญ่ออกไป นางกุมลำคอ มองจินเฟยเหยาที่ปากเต็มไปด้วยโลหิตสดเหาะไปด้านข้างด้วยสายตาเดือดดาล
จินเฟยเหยาเห็นว่าจนถึงตอนนี้แล้ว หลินชิงเจียงยังเสแสร้งอีก จึงใช้มือดูดสิ่งที่หน้าตาเหมือนเจียวถูในทะเลซึ่งอยู่ห่างออกไปสองหลี่ให้ลอยขึ้นมาบนผิวน้ำ เจียวถูที่หลินชิงเจียงเอ่ยถึง คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเพียงเปลือกหอยทากที่ใช้ก้อนหินสลักออกมา เปลือกหอยทากกว้างสามจั้ง ตัวใหญ่ขนาดนี้ลำบากนางแล้วจริงๆ แม้แต่ลวดลายบนเปลือกกสลั็็สลักอย่างตั้งใจ แค่คิดจะทำให้เหมือนหน่อยเท่านั้น
เจียวถูหน้าตาเหมือนหอยทากตัวหนึ่ง ส่วนในเปลือกหอยทากชิ้นนี้กลับใส่หัวของเต่าขนาดใหญ่ บนหัวเต่าใช้ปะการังติดทำเป็นเขาสองข้าง สิ่งของแบบนี้วางไว้ในน้ำทะเลปลอมเป็นเจียวถูยังเหมือนอยู่หลายส่วนจริงๆ
เดิมทีไม่เคยมีใครเห็นลักษณะของเจียวถู เพียงรู้จักจากตำนานและตำราภาพ มองไกลๆ เห็นสิ่งของลักษณะแบบนี้ ต้องนึกว่าเป็นเจียวถูและไม่กล้าเข้าใกล้แน่ ต่อให้ใช้การรับรู้กวาดมองก็เกรงว่าจะถูกเจียวถูพบเห็น ดังนั้นจึงไม่กล้าใช้
