สตรีผู้นี้อ้าปาก กระดิ่งมือสองวงก็ออกมา กระดิ่งมือที่มีปราณวิญญาณถูกนางสวมไว้บนมือ จากนั้นก็เหาะไปทางเมืองซันจือ เป้าหมายก็คือศิษย์น้องของนาง
“ศิษย์พี่! ท่านจะสังหารข้าจริงหรือ?” ศิษย์น้องของนางถูกความเคลื่อนไหวอันรวดเร็วฉับไวและไม่ลังเลสักนิดของซือจู่ทำให้ตะลึงงัน นางมองคนที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“ตกตะลึงทำไม! คนที่ถูกหงควบคุมจะสูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง ถึงแม้สติจะยังแจ่มใสทว่ากลับควบคุมร่างกายของตนเองไม่ได้ แม้แต่พลังวิญญาณและการรับรู้ของตนเองก็ถูกเขาควบคุม นางจะสังหารเจ้าโดยไม่ลังเล!” เห็นนางตะลึงงันอยู่ตรงนั้นก็มีผู้บำเพ็ญเซียนที่มีเจตนาดีร้องเตือนสติ
พอผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้เห็นก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ถึงแม้ศิษย์พี่จะมาอย่างดุร้าย กลับไม่มีไอสังหารปะทุออกมา ในดวงตาเต็มไปด้วยความเสียใจและสิ้นหวัง น้ำตาไหลลงมาตามแก้มไม่หยุด
“ศิษย์พี่!” ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้ขยี้เท้า หมุนตัวหลบหนีไป นางไม่ยอมถูกศิษย์พี่สังหาร และไม่ยอมสังหารศิษย์พี่ นางทำไม่ลง ถ่วงเวลาได้ครู่หนึ่งก็ยังดี ขอเพียงสังหารคนเผ่ามารที่ชื่อหงได้ ศิษย์พี่ก็น่าจะกลับคืนสู่สภาพเดิม
“ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว เวลานี้สมควร
