ง ในสมองของนางมักจะปรากฏภาพจอมมารหลงยกชามขนาดใหญ่ ในนั้นเต็มไปด้วยตานสัตว์ปิศาจกองพูน จากนั้นเขาก็หยิบตะเกียบพุ้ยตานสัตว์ปิศาจกลืนลงไปราวกับพุ้ยข้าว
ต้องเป็นเช่นนี้แน่ ไม่เช่นนั้นทำไมเขาต้องหลบไปกินในห้อง ทว่าไม่ออกมาข้างนอก ฮึ จินเฟยเหยานึกถึงแล้วก็เดือดดาล กัดตานสัตว์ปิศาจหลายครั้งอย่างแรง
ใส่ตานสัตว์ปิศาจขนาดเทาเหอเทาลงในปาก กินแล้วไม่สะดวกอย่างยิ่ง ต่อให้จินเฟยเหยาเป็นผู้บำเพ็ญเซียน นางก็ไม่อยากถูกตานสัตว์ปิศาจติดคอตาย
เหรินเยี่ยนนึกว่าจินเฟยเหยาแอบกินอาหารลับหลังเขา ต่อให้เขามีภูมิความรู้กว้างขวาง มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี ก็คงคิดไม่ถึงว่ามีคนกินตานสัตว์ปิศาจด้วยวิธีนี้ ไม่ใช่หลอมใส่ในยา
จินเฟยเหยากินตานสัตว์ปิศาจพลางนั่งพรมบินติดตามเหรินเยี่ยนเข้าไปใกล้สถานที่ที่มีคนต่อสู้กันอย่างช้าๆ ถึงจะอ้อมไป อาศัยสายตาของพวกเขาก็ยังสามารถมองเห็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่สองคนมีขนาดสูงเพียงนิ้วมือได้ไกลๆ
ทั้งสองคนต่อสู้กันจนแสงของวิเศษแลบแปลบปลาบ เสียงของวิเศษปะทะกันดังสนั่นมาเข้าหูไม่ขาดสาย จนทำให้ดวงตาคนพร่าพราย อานุภาพกดดันอันแข็งแกร่งกวาดไปรอบด้านไม่หยุด ดอกไม้ต้นไม้เล็กๆ ในรัศมีร้อยหลี่ถูกทำลายจนเละเทะไปหมด บนพื้นมีหลุมขนาดใหญ่และรอยกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วน ยุ่งเหยิงวุ่นวายอย่างยิ่งจริงๆ
อยู่ห่างไกลจึงมองเห็นใบหน้าไม่ชัด แต่มองออกรางๆ ว่าคนหนึ่งเป็นผู้บำเพ็ญเซียนสตรีสวมชุดยาวแบบจีนสีม่ว
