นหลุมอีก รับผู้บำเพ็ญเซียนสตรีที่อ่อนแอเหล่านั้นขึ้นมา แบ่งเป็นสิบรอบ และส่งไปรอคอยที่หอเฟยฮวา
อ่อนแอจนถึงขีดสุดจริงๆ ขนาดผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขั้นสร้างฐานยังไม่มีเรี่ยวแรงจะเหาะขึ้นมาจากหลุมลึกหลายสิบจั้ง จินเฟยเหยาอดส่ายศีรษะไม่ได้
คนที่มุงดูเห็นกลุ่มขอทานใบหน้าสกปรกและผมเผ้ายุ่งเหยิงถูกผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมพาออกมาจากหลุมลึกกองแล้วกองเล่าก็รู้สึกไม่เข้าใจอย่างยิ่ง หรือว่าด้านล่างมีรังเก่าของขอทาน และไปยั่วโทสะผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมเข้าโดยไม่ระวังดังนั้นจึงถูกพาตัวขึ้นมาทั้งรัง แต่ว่าขอทานมีจำนวนมากเกินไปหน่อยกระมังจึงต้องขนถึงสิบรอบ
พาคนประมาณสามร้อยคนเหาะมาหอเฟยฮวา จินเฟยเหยาก็รอคนของแต่ละสำนักใหญ่เร่งรุดมาเงียบๆ ในบรรดาผู้บำเพ็ญเซียนสตรีเหล่านี้ มีคนของสำนักตงอวี้หวงเพียงคนเดียว หลังสอบถามอย่างละเอียดจึงรู้ว่าหลายปีนั้นมีผู้บำเพ็ญเซียนสตรีตายไปจำนวนมาก ในผู้บำเพ็ญเซียนสตรีของสำนักตงอวี้หวงที่ถูกจับมามีเพียงคนนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่
ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงให้อวี้จูส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงไปสำนักตงอวี้หวง นี่เป็นความดีความชอบใหญ่หลวง ตนเองถือเป็นคนของสำนักตงอวี้หวงครึ่งหนึ่ง เรื่องได้หน้าแบบนี้ต้องให้พวกเขาได้ประโยชน์เล็กน้อย
เถ้าแก่หอเฟยฮวาเคลื่อนไหวอย่างว่องไว ในไม่ช้าก็ให้ผู้รับใช้นำอาหารและน้ำร้อนๆ มาบริการ ทั้งยังหอบเสื้อผ้าห่อใหญ่น้อยเข้ามา จากนั้นเขาสอบถามจินเฟยเหยา “ผู้อาวุโส ไ