มหายใจโล่งอก ท่าทางผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมจะไปแล้วจริงๆ ในเวลานี้เอง ภายนอกตรอกพลันมีเสียงฝีเท้าวิ่งห้อดังมาทำให้คนทั้งสองตกใจจนลนลาน หรือว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมพาคนมา?
จากนั้นก็เห็นเด็กชายน้ำมูกไหลย้อยคนหนึ่งวิ่งลากว่าวมา หยุดตรงปากซอยแล้วเข้ามาปัสสาวะในซอย จากนั้นสูดน้ำมูกและวิ่งลากว่าวอีกครั้ง
“เจ้าเด็กบ้า ทำให้ข้าตกใจหมด” หวังอู่ยังเอ่ยอย่างหวาดกลัวไม่หาย
เมื่อครู่หลี่เอ้อร์ก็ถูกทำให้ตกใจ หลังเห็นว่าเป็นเด็กน้อยก็รู้สึกมีโทสะทันที เอ่ยอย่างเดือดดาล “ไม่จับแล้ว กลับไปก็บอกท่านอ๋องว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมคนนั้นจากไปแล้ว ไม่รู้ว่าท่านอ๋องคิดอะไร ไปฟังคำพูดของราชครูสุนัขนั่น อยากจับผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขั้นหลอมรวมเป็นๆ คิดจะส่งพวกเราไปตาย ขังสตรีไว้เต็มบ้านแล้ว ขอเพียงสามารถให้กำเนิดเด็กน้อย พลังการบำเพ็ญเพียรขั้นใดก็เหมือนกัน!”
“เบาเสียงหน่อย ถูกราชครูได้ยินจะยุ่ง” หวังอู่รีบมองซ้ายมองขวา ใช้ข้อศอกกระทุ้งเขา
“ฮึ! คนชั่วช้าได้ดี ไปเถอะ” หลี่เอ้อร์ส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นชา คลำด้านล่างการป้องกัน หยิบจานวงเวทชิ้นหนึ่งขึ้น
หลังจานวงเวทถูกเขาเก็บไป กุญแจการป้องกันก็หายตามไปด้วย ต่อให้มีคนมาในซอย และพังกำแพงนี้ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหาอุโมงค์นี้พบอีก
ต่อมา จินเฟยเหยาแอบตามหลังพวกเขาสองคนไป และเดินผ่านทางเดินศิลาที่ราวกับเขาวงกต เจ็ดลดแปดเลี้ยว บางครั้งยังต้องลงบันได จินเฟยเหยาตาม
