พวกเขาไปยิ่งเดินยิ่งลงไปข้างล่าง สุดท้ายออกจากทางเดินศิลามาถึงถ้ำใต้ดินขนาดยักษ์แห่งหนึ่ง
ถ้ำนี้สูงเกือบสามสิบกว่าจั้ง กว้างร้อยจั้ง กลางถ้ำมีหลุมลึกที่เต็มไปด้วยลาวาแห่งหนึ่ง ลาวาสีแดงเพลิงด้านในกระเพื่อมไม่หยุด กลางลาวาเผยให้เห็นบางอย่างสีขาว ดูราวกับเป็นกระดูกสัตว์ปิศาจขนาดใหญ่ เนื่องจากเผยให้เห็นเพียงเล็กน้อย จินเฟยเหยาจึงจำไม่ได้ว่าเป็นกระดูกของสัตว์อะไร
ในหลุมลึกมีตึกสามชั้นสร้างจากศิลาอย่างประณีตหลังหนึ่ง มีแท่นราบกว้างสองจั้งยื่นออกมาจากตึกเล็กๆ ตั้งอยู่เหนือลาวา เวลานี้ในตึกยังมีเสียงเจิง[2]ดังมา ยังมีเสียงสตรีแปลกๆ กำลังร้องเพลงประหลาด
ส่วนบนกำแพงถ้ำกลับมีถ้ำหลายร้อยถ้ำราวกับรังผึ้ง ปากถ้ำทั้งหมดใช้รั้วเหล็กที่หลอมสร้างขึ้นล็อกไว้ ด้านหลังรั้วเหล็กจำนวนมากล้วนเป็นสตรีคนหนึ่ง ยื่นมือออกมาในสภาพผมเผ้ากระจายยุ่งเหยิง ร้องตะโกนโหยหวน ไม่เข้ากับเสียงเจิงในตึกอย่างยิ่ง
พอจินเฟยเหยาฟังอย่างละเอียดพบว่าเสียงร้องตะโกนของพวกนางแบ่งเป็นสองประเภท พวกหนึ่งกำลังร้องตะโกนช่วยด้วย ปล่อยข้าออกไป ส่วนที่อีกพวกหนึ่งตะโกนกลับทำให้นางรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง ถึงกับตะโกนว่าเจ้าเดรัจฉาน เจ้าต้องถูกกรรมตามสนอง ถ้าถูกคนกักขังแล้วอีกฝ่ายถูกกรรมตามสนองคงน่าเบื่อเกินไป
อีกทั้งสตรีเหล่านี้ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเซียน นอกจากขั้นฝึกปราณ ยังมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานนิดหน่อย ที่นี่อยู่ใต้ดิน ดังนั้นนอกจากลาวาสีแ
