ะวิเคราะห์อย่างเยือกเย็นได้? ทำให้ข้าตกใจจริงๆ” ถึงแม้จินเฟยเหยาจะมองไม่เห็นจู๋ซวีอู๋ ทว่าไม่กระทบกับการแสดงสีหน้าประหลาดใจไปยังทิศทางที่ถูกต้องของนางสักนิด
จู๋ซวีอู๋ตะโกนอย่างเดือดดาล “หมายความว่าอย่างไร! ข้าเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่นะ ในมือยังมีศิษย์คุณสมบัติยอดเยี่ยมอีกโขยงหนึ่ง ไหนเลยจะทำตัวเป็นเด็กๆ และไม่เยือกเย็น”
“ฮึ คุยโวให้น้อยๆ หน่อย คนอย่างท่านหมื่นปียังไม่มีสักคน” จินเฟยเหยาส่งเสียงฮึและเอ่ยปฏิเสธ
จู๋ซวีอู๋กลอกตาใส่นาง “คนอะไร ยังมีหน้ามาว่าคนอื่นอีก ไม่ใช้ปัสสาวะส่องดูตนเองบ้าง พอกันนั่นแหละ ถ้าอย่างข้าหมื่นปีจะมีสักคน เจ้าก็หนึ่งแสนปีจึงจะมีสักคน”
“พี่จู[1] ท่านรีบดูเร็ว นางเรียกสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณออกมาอีกแล้ว!” จินเฟยเหยาฉุดดึงจู๋ซวีอู๋ ชี้ไปที่หวาหวั่นซีที่อยู่ไกลๆ พลางเอ่ยอย่างตกตะลึง
จู๋ซวีอู๋ด่าทออย่างเดือดดาล “พี่จูอะไร! พูดจาให้มันชัดเจนหน่อย”
“ก็ได้ พี่จู๋ รีบดูเร็ว นางเรียกสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณสีขาวสิบห้าตัวออกมา” จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ รีบชี้ไปเบื้องหน้า
“เรียกก็เรียกสิ มีอะไรน่าตกใจ” จู๋ซวีอู๋พึมพำ มีอะไรน่าดูกัน
จินเฟยเหยาส่ายศีรษะเอ่ยว่า “สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณของสตรีผู้นี้เป็นสีดำ หกสิบปีก่อนข้าเคยเห็น อีกทั้งสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณของคฤหาสน์กุ่ยเม่ย หนึ่งคนสามารถเรียกได้หนึ่งตัว เป็นไปไม่ได้ที่จะเหมือนนาง หนึ่งคนเรียกออกมาสิบกว่าตัว ต้องมีเรื่องประ
