ึงเร่งรุดไปที่นั่น?” หลี่เจิ้งเอ่ยคาดเดา
คฤหาสน์กุ่ยเม่ย? จินเฟยเหยารู้สึกสงสัยอยู่บ้าง คฤหาสน์กุ่ยเม่ยไม่ต้อนรับคนนอกมาตลอด ตอนนี้เหตุใดจึงมีผู้บำเพ็ญเซียนจำนวนมากรุดไป หรือว่าเห็นพวกเขาขัดตาจะไปสังหารล้างตระกูล?
จินเฟยเหยาพยักหน้านิดๆ เอ่ยคล้อยตามเขา “ใช่ ข้าจะไปคฤหาสน์กุ่ยเม่ยพอดี เพียงแต่พวกเจ้าไปแล้วมีประโยชน์อันใด”
ได้ยินคำพูดของนาง หลี่เจิ้งจึงโล่งอก “พวกเราเป็นคนที่สำนักเลือกส่งไปคฤหาสน์กุ่ยเม่ย ขณะล้อมปราบคฤหาสน์สามารถเป็นผู้ช่วยผู้อาวุโสได้”
ล้อมปราบจริงๆ ด้วย! จินเฟยเหยาขมวดคิ้วเอ่ยว่า “ข้าเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเซียนอิสระ ครั้งนี้ได้รับคำเชิญของสหาย บอกแค่มีเรื่องด่วนให้รีบไปช่วยเหลือ ที่แท้จะไปล้อมปราบคฤหาสน์กุ่ยเม่ย”
“เรื่องนี้เกิดขึ้นกะทันหัน คาดว่าสหายของผู้อาวุโสคงรีบร้อนเกินไป จึงไม่ได้บอกเรื่องราวอย่างกระจ่าง ในคฤหาสน์กุ่ยเม่ยมีศิษย์ทรยศ หวาหนานจื้อ ประมุขคฤหาสน์ของคฤหาสน์กุ่ยเม่ยจึงขอความช่วยเหลือจากทุกสำนัก หวังว่าจะช่วยทางคฤหาสน์ชำระสำนัก พวกเราล้วนเป็นสำนักในพื้นที่เดียวกันส่งมาจึงเดินทางไปช่วยเหลือคฤหาสน์กุ่ยเม่ยด้วยกัน” หลี่เจิ้งคิดจะประจบเอาใจจึงเล่าเรื่องทั้งหมดอย่างไม่ปิดบัง
ที่แท้เป็นเช่นนี้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าศิษย์ทรยศคือผู้ใด จินเฟยเหยาครุ่นคิดแล้วเอ่ยกับหลี่เจิ้ง “ในเมื่อเป้าหมายของทุกคนเป็นสถานที่เดียวกัน ถ้าไม่รู้สึกว่ายุ่งยาก ข้าจะตามด้านหลังพวกเจ้าไปด้ว
