ยาต่อ
จากวันนั้นเป็นต้นมา จินเฟยเหยาก็ร่อนเร่ไปทั่วบริเวณฮุ่นตุ้น เห็นสิ่งใดก็สังหารสิ่งนั้นอย่างดุร้าย ถึงเวลาส่วนใหญ่นางจะไล่ล่าสังหารมังกร ทว่าปกติก็มีช่วงเวลาที่ถูกมังกรป้าเฟิงขั้นแปดและมังกรอิ๋นโหยวขั้นเจ็ดไล่ล่าจนต้องหลบหนีไปทั่ว
ผ่านไปหนึ่งเดือนกว่า พั่งจื่อฟื้นตัวเกือบหายสนิทแล้ว มันก็ถูกจินเฟยเหยาลากออกไปอย่างไร้ปราณี และทำงานอย่างหนักในบริเวณฮุ่นตุ้นเพื่อประโยชน์ของปากท้อง
อีกสองเดือนต่อมาต้านิวก็ฟื้น จินเฟยเหยาเก็บตานสัตว์ปิศาจหลายเม็ดจากในซอกฟันให้มันกินบำรุงร่างกายและเลื่อนขั้น มันไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ เลื่อนขั้นไปทีละขั้นจนทะลวงขั้นห้า
มองต้านิวที่มีผิวพรรณเรียบลื่น สีหยกขาวตลอดร่าง บนหน้าผากมีมุกลึกลับสีสันสดใสงอกออกมา พั่งจื่อรู้สึกได้ถึงอันตราย มันมีความรู้สึกว่าถ้าพลังการบำเพ็ญเพียรของตนเองไม่เพิ่มขึ้น สุดท้ายคนที่ต้องซักผ้าทำอาหารอาจจะเปลี่ยนเป็นตนเอง การบรรลุขั้นห้าและบนหัวงอกมุกสีสันสดใสกลายเป็นเป้าหมายของพั่งจื่อ มันยิ่งพยายามล่าสังหารมังกรมากขึ้น ถึงไม่ได้กินตานสัตว์ปิศาจ เนื้อมังกรก็สามารเพิ่มพลังการบำเพ็ญเพียรได้
พั่งจื่อกินเนื้อมังกรอย่างเอาเป็นเอาตาย ต้านิวก็ไปเป็นเพื่อนมัน สุดท้ายคิดไม่ถึงว่ากบสองตัวจะแย่งเนื้อมังกรกัน
มีพวกมันสองตัวช่วยเหลือ ต่อให้พบมังกรอิ๋นโหยวสองตัวจินเฟยเหยาก็ไม่ต้องหนีและสามารถจับตัวพวกมันได้ เดิมทีมังกรป้าเฟิงและมังกรชางหวงอวี้มีปร