ก็เห็นเตาเริ่มหลอมยา
จินเฟยเหยามองปากอ้าตาค้าง แบบนี้ก็หลอมยาได้หรือ? แต่ต้องหาคนมาเฝ้าเตานี่นา หรือว่าจะให้ข้าเฝ้า ถ้าหลอมยาเสียจะเอาข้ามาสังเวยเตาหรือไม่?
จากนั้นจอมมารหลงก็ทำมุทราร่ายเวท มารดำที่ปรากฏตัวขึ้นวันนั้นก็แวบออกมาจากด้านหลังเขา เพียงแต่ร่างสูงเท่าคนธรรมดา จากนั้นเขาก็แทะผลอายุยืนครึ่งหนึ่งแล้วสะบัดมือโยนลงพื้น เปลี่ยนมือกลับเข้าไปในกระท่อม เห็นผลอายุยืนที่ถูกกินครึ่งหนึ่งบนพื้น ทำให้หัวใจของจินเฟยเหยาเจ็บปวดจนหลั่งโลหิต เจ้าคนกินทิ้งกินขว้าง
ต่อให้เป็นผลไม้พันปี ก็เป็นไปไม่ได้ที่จินเฟยเหยาจะหยิบมันมากินต่อให้หมด นางยังไม่ตกต่ำถึงขั้นนี้
เหมือนสายตาพร่าพราย มารดำพลันวาบออกมา เดินมาที่เตาหลอมยาและนั่งลงขัดสมาธิโดยไม่ส่งเสียง จินเฟยเหยาอดโล่งอกไม่ได้ ท่าทางเตาไฟก็ต้องให้คนของตนเองเฝ้าดีกว่า ไม่ใช้นางก็ดีแล้ว แต่มารดำถือเป็นอะไร หรือเป็นร่างแยก?
ถึงแม้จินเฟยเหยาจะเรียกว่ามารดำมาตลอด ที่จริงเจ้านี่เป็นเพียงหมอกควันสีดำที่ผุดขึ้นมาทั้งร่าง บนหัวมีลักษณะเหมือนเขามาร ทว่ากลับเป็นเงาร่างคนสีดำที่มองเห็นองคาพยพทั้งห้าไม่ชัดเจนเท่านั้น หมอกควันสีดำบนร่างของเขายังกลายเป็นชุดเกราะชุดหนึ่ง แค่เปลี่ยนแปลงมาจากควันสีดำ ดูแล้วว่างเปล่าอย่างยิ่ง ราวกับใช้ปากเป่าลมใส่ ก็สามารถเป่าร่างของเขารวมทั้งชุดเกราะเป็นรูได้
เห็นเขาเฝ้าอยู่ด้านหน้าเตาหลอมยา จินเฟยเหยาก็ไม่เข้าไปร่วมสนุกด้วย เดินไป
