หน้าต้นอายุยืนสีแดงอีกครั้ง ต้นอายุยืนสีแดงให้ผลเพียงสองผล ในแปลงสมุนไพรสี่หมู่ มีต้นอายุยืนเพียงสองต้น นางตัดสินใจเด็ดลงมาชิมผลหนึ่ง
นางเพิ่งยืนมือออกไป ยังไม่ทันได้สัมผัสผลอายุยืนสีแดงก็เห็นเงาสายหนึ่งวาบผ่าน ผลอายุยืนสีแดงในมือก็หายไป ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าใครชิงไป จินเฟยเหยาเงยหน้าขึ้นค้นหาพั่งจื่ออย่างเดือดดาล กลับพบว่าพั่งจื่อกำลังหันหลังให้นางและหลับใหล ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด
จินเฟยเหยางุนงงไปหมด ประหลาดจริง ไม่ใช่พั่งจื่อแล้วใครขโมยผลอายุยืนสีแดงไป มองไปที่ผลอายุยืนสีแดงอีกต้น ก็เห็นผลสองผลบนต้นผลอายุยืนสีแดงหายไปแล้ว ผลอายุยืนสีแดงสี่ลูก จินเฟยเหยายังไม่ได้ชิมสักคำก็หายไปโดยไร้ร่องรอย
นับรวมต้านิวและพั่งจื่อ ที่นี่มีทั้งหมดรวมห้าชีวิต นอกจากจินเฟยเหยา มีผลอายุยืนคนละผลพอดี เพียงแต่มารดำที่ไม่ใช่ทั้งคนและผีก็กินอาหารด้วย?
ในขณะที่นางมองแปลงยาสมุนไพรอย่างสงสัย คิดจะไปดูว่ายังมีผลอายุยืนสีแดงอื่นๆ อีกหรือไม่ ข้างหูก็มีเสียง กร๊อบๆ ดังมา สามทิศทางที่แตกต่างกันมีเสียงแทะผลอายุยืนสีแดงดังขึ้น สายตาของจินเฟยเหยาตกลงบนร่างพั่งจื่อที่นั่งหันหลังให้นาง
จินเฟยเหยาก้าวติดๆ กันพุ่งปราดไปยังเบื้องหน้าพั่งจื่อ บีบคอของมันแน่น ก็เห็นผลอายุยืนที่ถูกกัดอย่างระแวดระวังไปคำหนึ่งและยังอยู่ในปากมันไม่ทันได้กลืนลงไป
“ข้าให้เจ้ากินหรือ เจ้าบ้านี่ วันนี้ข้าจะอัดเจ้าให้ตาย!” จินเฟยเหยาบีบคอพั่งจื่ออย่