ำ ถ้าพวกเขาส่งเสียงดังอีก เจ้าใช้หอกมารแทงให้ข้าหลายๆ รู” จอมมารหลงเอ่ย ขณะที่หมุนร่างจากไป เขาเห็นผลอายุยืนสีแดงที่ถูกทิ้งไว้บนพื้น จึงใช้มือคว้าในความว่างเปล่ามาถือไว้ในมือ จากนั้นเขาก็โยนไปด้านหลัง ผลอายุยืนสีแดงถูกโยนใส่มือจินเฟยเหยาพอดี คนก็ก้าวเข้าไปในกระท่อม
ก่อนจะปิดประตู จอมมารหลงบอกจินเฟยเหยาอย่างหยิ่งยโสประโยคหนึ่ง “นี่คือสิ่งที่ข้าประทานให้เจ้า ไร้ประโยชน์จริงๆ”
จินเฟยเหยาที่ถือผลอายุยืนสีแดงครึ่งหนึ่งมองเขาปิดประตู ในใจเดือดดาลถึงขีดสุด คิดไม่ถึงว่าจะให้สิ่งของที่กินไปแล้วครึ่งหนึ่งแก่ข้า บอกว่าข้าไร้ประโยชน์ ทั้งยังบอกว่าประทานให้ข้า ถุย ข้าไม่ใช่ทาสเผ่ามาร ไม่มีความเคยชินที่เลวร้ายแบบนี้!
จินเฟยเหยายิ่งคิดก็ยิ่งมีโทสะ นางพลันเดือดดาลจนกล้าทำได้ทุกอย่าง ม้วนแขนเสื้อขึ้น หยิบกล่องหยกออกมาเปิดเก็บหญ้าวิญญาณ หญ้าวิญญาณพันปีถูกนางถอนขึ้นมาพร้อมทั้งดินทีละต้นเก็บไว้ในกล่องหยก
มารดำนั่งอยู่ข้างเตาหลอมยา ไม่ได้ห้ามการเก็บหญ้าวิญญาณอันบ้าคลั่งของนางและไม่มองดูเลยสักแวบ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงเก็บหญ้าวิญญาณทั้งหมดในแปลงสมุนไพรไปอย่างเดือดดาล เห็นแปลงยาสมุนไพรอันว่างเปล่า โทสะเมื่อครู่ของนางจึงลดลงไปมาก วิธีแก้แค้นแบบนี้ สบายใจจริงๆ ดูสิว่าเจ้าจะเอาสิ่งใดมาหลอมยา
สามวันต่อมา ยาของจอมมารหลงหลอมเสร็จ
จินเฟยเหยานั่งกอดเข่าอยู่ไกลๆ มองดูเขาเปิดเตาหลอมยา นำยาสีดำเป็นประกายสามเม็ดออกมาจ
