ที่หน้าพุ่มไม้ เต๋อสี่นำกล่องเครื่องแต่งหน้าที่สตรีใช้ออกมาจากในตัว หลังเปิดด้านในมีกล่องและขวดเล็กๆ งดงามวางอยู่เต็มแต่ละชั้น ในกล่องยังมีพู่กันแต่งหน้าจำนวนมาก
ท่าทางต้องปลอมตัว…
จินเฟยเหยามองขวดเล็กๆ จำนวนมากเหล่านั้น สงสัยว่าด้านในมีอะไร หรือว่าสีผมของคนเผ่ามารนอกจากสีแดงเพลิง ยังมีสีอื่นๆ อีก? จอมมารหลงมีผมสีดำสนิททั้งศีรษะ ไม่เปลี่ยนสีผมก็น่าจะไม่เป็นไร
เต๋อสี่นำกรอบกระจกริ้วคลื่นขนาดใหญ่ออกมาวางไว้บนก้อนหินด้านข้าง หยิบพู่กันแต่งหน้าขึ้น เปิดขวดเล็กๆ ที่อวบอ้วนแตะสีเริ่มวาดบนใบหน้า
ในขวดเป็นน้ำผลไม้สีดำ ครู่หนึ่ง แก้มสองข้างของเต๋อสี่ก็ปรากฏลวดลาย หลังวาดบนใบหน้าเสร็จ เขาก็วาดลวดลายที่เหมือนกับบนใบหน้าลงบนแขนของตนเองอีก
“นี่คือลวดลายอะไร ใช้สำหรับบ่งบอกศักดิ์ฐานะหรือ?” จินเฟยเหยาย่อกายลงอย่างสงสัย มองดูลวดลายบนร่างของเต๋อสี่
เต๋อสี่ยังขาดอีกไม่กี่ขีดก็วาดเสร็จ หลังแตะน้ำผลไม้ในขวดเล็กน้อยอีกครั้งจึงเอ่ย “ลวดลายบนร่างของคนเผ่ามาร วาดลวดลายนี้ลงไปบวกกับใส่เขา ปกติจะไม่มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด รอข้าวาดเสร็จ ข้าจะช่วยเจ้าย้อมสีผมและวาดลวดลายบนร่าง ข้าเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้พวกเจ้าสองคนโดยเฉพาะแล้ว”
“เพราะเหตุใดต้องย้อมผมด้วย? ข้าเคยเห็นคนเผ่ามารมีผมสีดำ เพียงแต่เปลี่ยนชุดติดเขาก็พอแล้ว” จินเฟยเหยาไม่เข้าใจ มีผมสีดำชัดๆ ทำไมยังต้องย้อม
ได้ยินคำพูดของนาง เขาก็ประหลาดใจ “เจ้าเคยเห็นชนชั้
