คนที่เข้ามาจากข้างนอกคือผู้บำเพ็ญเซียนที่สวมชุดเครื่องแบบแบบเดียวกันกลุ่มหนึ่ง พวกเขาไม่รับประทานอาหาร ทว่าตรงไปที่โต๊ะคิดบัญชีแทน
“นี่! พวกเจ้าเคยเห็นผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรสูง หน้าตาโดดเด่น นิสัยเย็นชาบนเรือหรือไม่?” ผู้นำคือผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐาน เอ่ยอย่างดุร้ายกับเถ้าแก่ที่ยังดีดลูกคิด
เถ้าแก่คนนี้ก็เป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานที่ตึกซ่างเซียนส่งมา เห็นอีกฝ่ายดุร้ายปานนี้ จึงเอ่ยอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง “สหายเซียนท่านนี้ พูดจาเกรงใจกันหน่อย มานั่นนี่อะไร”
“เกรงใจ? น่าขำจริงๆ ไม่ดูเสียบ้างว่าพวกเราเป็นใคร จำเป็นต้องเกรงใจเจ้าด้วยหรือ?” ผู้บำเพ็ญเซียนคนนี้ดึงชุดบนร่างของตนเอง เอ่ยอย่างดูแคลน
เถ้าแก่มองชุดบนร่างของเขาแล้วเอ่ยอย่างชืดชา “ที่แท้เป็นคนของหอฉีเทียน มิน่าเล่าจึงวางอำนาจเช่นนี้ ข้าไม่เคยเห็นคนที่เจ้าเอ่ยถึง รีบไปเสีย อย่าให้กระทบถึงการค้าของข้า”
ที่จริงตอนนี้ภายในร้านมีอยู่ไม่กี่คน นับรวมจินเฟยเหยาแล้วก็มีเพียงสามคน ได้ยินว่าคนเหล่านี้กำลังตามหาคน นางรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับตนเอง จึงนั่งมองเรื่องสนุกอยู่ด้านข้าง ส่วนคนอื่นๆ อีกสองคนก็ไม่ได้ขยับ ยังนั่งรอชมเรื่องสนุกอยู่เงียบๆ ที่เดิม
“ไม่เคยเห็น? ในน่านน้ำผืนนี้มีเพียงเรือของพวกเจ้า ข้าว่าจงใจไม่บอกมากกว่า” ไม่รู้ว่าทั้งสองคนไม่ถูกชะตากันโดยกำเนิดหรือไม่ ผู้บำเพ็ญเซียนของหอฉีเทียนมีสีหน้าดู
