ต่ก่อนหน้านี้เขาเคยสั่งกำชับไว้ว่าห้ามจินเฟยเหยาขยับตัวเด็ดขาด ดังนั้นนางจึงเพียงแค่เบิกตามองอย่างประหลาดใจ
เสียงดังฟุ่บ หางของเขาพลันผ่านเบื้องหน้าจินเฟยเหยาไปอย่างรวดเร็ว บนหน้าผากของนางปรากฏรูเล็กๆ ขึ้นในพริบตา โจมตีอย่างรวดเร็วยิ่ง ตรงบาดแผลไม่มีแม้แต่โลหิตไหลออกมา
จากนั้นเห็นบุรุษเผ่ามารตวาดดังลั่น สองตาปรากฏแสงสว่าง จินเฟยเหยาก็หมดสติไปอย่างงดงามอีกครั้ง จากนั้นไฟนรกสีฟ้าดำขนาดเท่ากำปั้นดวงหนึ่งลอยออกมาจากบาดแผลบนหน้าผากของนาง
ในชั่วพริบตาที่ไฟนรกปรากฏขึ้น ภูเขาเห็ดสั่นสะเทือน ปิศาจโลหิตทั้งหมดพุ่งขึ้นสู่ยอดเขาราวกับบ้าคลั่ง เปลี่ยนไปจากสภาพหลบหลีกเมื่อครู่
น้ำโลหิตในสระโลหิตที่สงบนิ่งมาตลอดปั่นป่วนขึ้นมา พบว่ามีเสียงดังชี่ๆ ครู่หนึ่งทั้งหมดก็กลายเป็นไอน้ำ เผยให้เห็นกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนที่ก้นสระ
ภายใต้การควบคุมของบุรุษเผ่ามาร ไฟนรกแบ่งเป็นหลายส่วนอย่างรวดเร็ว ร่วงลงบนตะขอด้านหลังตัวเขา ได้ยินเสียงปริแตกหลายครั้ง นอกจากตะขอขนาดใหญ่สองชิ้นบนกระดูกสะบัก ตะขอขนาดเล็กอื่นๆ ล้วนหลุดร่วงลงมาหมด
รวมไฟนรกเป็นส่วนเดียวอีกครั้ง พอรวมแล้วก็เผาหินผลึกสีดำเหนือศีรษะ บุรุษเผ่ามารเริ่มเคลื่อนไหวสองมือที่ไม่ได้เคลื่อนไหวมานานหลายพันปี นิ้วมือถูกเขากดจนดังกร๊อบๆ กดพลางแย้มยิ้มชั่วร้ายขึ้น มองปิศาจโลหิตด้านล่างภูเขาที่พุ่งขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
ปิศาจโลหิตใกล้เข้ามาทุกที ขาดอีกเพียงแท่นเดียวก็จะพุ
