คุณหลี่เหนียงเนียงที่ห่วงใย ข้าเพิ่งสร้างฐานได้เพียงหนึ่งเดือน บาดแผลนี้ได้มาจากในดินแดนลึกลับลั่วเซียน บาดแผลเล็กน้อย ไม่เป็นอะไรมาก”
ไป๋เจี่ยนจู๋ที่อยู่ด้านข้างแค้นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เป็นศิษย์สำนักเฉวียนเซียนจริงๆ จะพาตัวไปทันทีก็คงเป็นไปไม่ได้แล้ว
หลี่ว์เหนียงเนียงพยักหน้า ชมเชยว่า “เจ้านี่ขวัญกล้าจริงๆ เพิ่งสร้างฐานก็กล้าไปดินแดนลึกลับลั่วเซียน เจ้ายินดีเข้าฝึกบำเพ็ญในยอดเขาของข้าหรือไม่”
“ยินยอม ข้ายินยอมแน่นอน อาจารย์อยู่เบื้องบน ศิษย์จินเฟยเหยากราบคารวะอาจารย์” จินเฟยเหยารีบคุกเข่าลง กราบเข้าสำนักของหลี่ว์เหนียงเนียง
“ลุกขึ้นเถอะ นับจากวันนี้ไป เจ้าคือคนของข้าหลี่ว์เหนียงเนียง หลังจากกลับไปข้าจะส่งคนไปรับเจ้าเข้าเกาะทองคำทันที” หลี่ว์เหนียงเนียงอารมณ์ดี ยิ้มตาหยีบอกให้นางลุกขึ้น
จากนั้น นางก็มองบรรดาผู้บำเพ็ญเซียนของสำนักชิงซวี เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มกว้าง “เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนน้อยมาหาข้ามีเรื่องใด? คงมิได้คิดจะมาขอแต่งงานกับศิษย์ของข้าหรอกนะ”
ใบหน้าของไป๋เจี่ยนจู๋เขียวคล้ำ ศิษย์พี่ของเขาจึงเอ่ยปากแทน “ผู้อาวุโส ศิษย์น้องของข้าและศิษย์น้องท่านนี้มีเรื่องผิดใจกันเล็กน้อย ทั้งสองคนต่อสู้กันตั้งแต่ในดินแดนลึกลับลั่วเซียนจนกระทั่งออกมา นางไม่มีป้ายคำสั่งของเกาะทองคำ พวกเราเกรงว่านางจะจงใจหลอกลวง เพื่อชื่อเสียงของสำนักเฉวียนเซียนจึงพานางมาพิสูจน์ความจริง คิดไม่ถึงว่าศิษย์น้องท่านนี้จะ
