แคลน ไม่เคยเห็นบุรุษที่หน้าไม่อายขนาดนี้มาก่อน ตัวก็ใหญ่โต คิดไม่ถึงว่าจะกล้ากินขนมของเด็กและสตรี ตั้งแต่ยืนตรงนี้เป็นต้นมา ถังหูลู่ เมล็ดแตง และน้ำตาลปั้นในมือก็ไม่ขาดมือ
คนเช่นไรก็เลี้ยงสัตว์เช่นนั้น กบตัวนั้นก็เช่นเดียวกัน ยังไม่หยุดปากเลย ไม่รู้ว่ากระเป๋าผ้านั่นมันอะไรกัน ดูเหมือนจะหยิบของกินด้านในออกมาได้ไม่หมดสิ้น
ที่จริงกระเป๋าผ้าใบนั้นใหญ่กว่าที่พวกเขาคิด กระเป๋าใบเล็กบนนั้นทั้งหมดล้วนเป็นกระเป๋าเก็บของ ส่วนในกระเป๋าใบใหญ่ก็เย็บกระเป๋าเก็บของไว้หลายใบ อีกทั้งด้านในนอกจากอาหารแล้วก็ไม่มีสิ่งอื่น
พวกผลไม้ เนื้อสัตว์ ยังมีลูกกวาดและขนม ล้วนแบ่งใส่กระเป๋าเก็บของจนเต็ม อาหารเหล่านี้ ให้คนหลายสิบคนกินหนึ่งเดือนก็ยังเพียงพอ ทว่าให้จอมตะกละทั้งสองกิน แค่พอกินไม่กี่วัน
ทันใดนั้น ฝูงชนก็ส่งเสียงฮือฮา ทั้งสองคนบนเวทีล้มลงในเวลาเดียวกัน ผู้ตัดสินเดินไปมองข้างหน้า แล้วเช็ดกระจกทองแดงในมือ ชื่อของคนทั้งสองก็ถูกลบทิ้งไป จากนั้นก็โยนเวทออกมานำคนทั้งสองลงจากเวที
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานสุภาพอย่างยิ่ง ทำให้คนทั้งสองลอยลงไป พอร่อนลงถึงพื้น ในฝูงชนก็มีคนธรรมดาหลายคนแทรกเข้ามา พวกเขายกคนทั้งสองขึ้นแคร่หามอย่างว่องไว ยกไปอยู่ในเพิงไกลๆ
บนเพิงมีอักษรคำว่ายาตัวใหญ่ มีผู้บำเพ็ญเซียนที่มีลักษณะเหมือนหมอยืนอยู่นอกเพิง มองทุกคนด้วยรอยยิ้มแจ่มใส คนจำนวนสองพันกว่าคนที่แน่นขนัด หวังว่ายิ่งบาดเจ็บหนัก
