ชัดเจนยิ่งขึ้น
ฮึ บุรุษขั้นฝึกปราณ ยังไม่เคยมีใครต้านทานการโจมตีด้วยเวทเสน่ห์ของข้าได้ เจ้าจงรอรับความตายเสียดีๆ เห็นอีกฝ่ายตัวใหญ่โตท่าทางโง่งม อีกทั้งด้านข้างยังมีกบปัญญาอ่อน นางคิดว่าตนเองต้องชนะแน่นอน
จินเฟยเหยามองนางอย่างตกตะลึง จากนั้นก็ตอบรับด้วยฟันสีขาวหิมะ “ได้ ข้ารักหยกถนอมบุปผาที่สุด คนงามน้อยของข้า”
ผู้ตัดสินเองก็ไม่รีบร้อนให้เริ่มประลอง เห็นผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขึ้นมา ก็ล้วงกระดาษใบหนึ่งมาพินิจมองดูนางอย่างละเอียด
สาวงามเห็นเช่นนี้ ก็รีบแสดงท่วงท่าที่ตนเองคิดว่าน่าดึงดูดที่สุดออกมา พยายามยั่วยวนผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานคนนี้อย่างหนัก ทว่าหลังจากผู้ตัดสินหยิบกระดาษมาพินิจนางรอบหนึ่ง ก็เก็บสายตากลับมาอย่างดูแคลน เอ่ยปากอย่างเย็นชา
“เป็นตายอยู่ที่ฟ้าลิขิต การประลองครั้งนี้ ถ้าอีกฝ่ายยอมแพ้หรือเสียชีวิตจะได้รับชัยชนะ ถ้าอีกฝ่ายร่วงลงจากเวทีหรือสลบไป ห้ามโจมตีต่อ ฝ่ายที่ร่วงจากเวทีหรือสลบไปถือว่าพ่ายแพ้” ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานขี่อาวุธเวทบินขึ้นเหนือลานประลอง อธิบายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ นึกถึงว่าตนเองยังต้องพูดประโยคนี้อีกสองร้อยกว่าครั้ง เขาก็ไม่รู้สึกยินดีสักนิด
ตั้งแต่เขาหยิบกระดาษออกมาพินิจชื่อของผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้ จินเฟยเหยาก็ระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา ถึงใช้เท้าชี้นางก็ดูออก คนเหล่านี้น่าจะกำลังค้นหาตนเอง นางยิ่งมายิ่งทนหอชิงซวีไม่ได้ เรื่องใหญ่แค่ไหนกัน คิดไม่ถึงว่าจ
