เฮ้อ นี่เรียกว่าอะไร สังคมทุกวันนี้แย่ลงทุกที จิตใจคนไม่เหมือนเมื่อก่อน”
นางพูดกับตนเอง พาพั่งจื่อเดินหายลับไปในฝูงชนอย่างช้าๆ
“เจ้าหนู เจ้านี่จริงๆ เลย สามารถบังคับซื้อได้ถึงขั้นนี้ นับเป็นผู้มีความสามารถ” ชายชรามองจินเฟยเหยาที่จากไป ปากพึมพำเบาๆ
ชายชราปัดฝุ่นบนตัว แล้วหมุนตัวแทรกเข้าไปในกลุ่มคนจากไปโดยไม่มีผู้ใดสนใจ มุมปากของเขามีรอยยิ้มเยาะ เจ้าโง่คนนี้ อ่างผุๆ ใบหนึ่งยังใช้ศิลาวิญญาณสองร้อยก้อนบังคับซื้อไป ไม่รู้ว่าหลังจากกลับไปแล้ว ถ้าเขาทดลองหลอมดูจะมีโทสะจนเป็นเช่นใด
ชายชรายิ้มอย่างกระหยิ่ม นึกถึงสถานที่ที่ตนเองเช่าพักอาศัย ตรงมุมนอกห้องยังมีอ่างผุๆ และชามพังๆ โยนทิ้งไว้อีกจำนวนไม่น้อย ก็คิดจะไปหยิบมาอีกใบ เปลี่ยนสถานที่แล้วขายอีกครั้ง เขายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองเป็นผู้มีพรสวรรค์ กระบวนท่าเปิดเผยธาตุแท้ออกมาโดยบังเอิญนี้ เป็นวิธีที่ทำให้คนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ทั้งยังใช้ได้ผลจริงๆ บวกกับสิ่งที่ตนเองได้ยินมาจากบรรพชน ภายใต้การแต่งเรื่องของเขา ก็หลอกคนที่นึกว่ามองของเป็นได้
เพียงแต่คนที่น่าไม่อายที่สุดคือผู้บำเพ็ญเซียนรูปร่างใหญ่โตคนนี้ บังคับซื้อของแล้วป้ายความผิดให้ผู้อื่น ต้องการทั้งชื่อเสียงและผลประโยชน์ แต่ว่าอ่างผุๆ ใบหนึ่ง บวกกับกระดาษเก่าเหลืองใบหนึ่งก็สามารถแลกศิลาวิญญาณสองร้อยก้อนได้ หาเงินได้ก้อนใหญ่จริงๆ
กระดาษที่บรรพชนนำมาจากโลกระดับเทพชนิดนี้ เป็นไพ่ตายใบหนึ
