พบเจอคนเช่นเดียวกับหวาซี ชอบใช้คนเป็นอาหารสัตว์เลี้ยง
ทันใดนั้นนางก็ได้สติคืนมา ตอนนี้ตนเองเป็นอาหารให้ศพมารเพื่อใช้ซ่อมแซมร่างกาย มีอะไรน่าสะเทือนใจกัน พอมองไปรอบๆ สีหน้าของทุกคนยอดเยี่ยมยิ่ง เก็บความหวาดกลัวและความสิ้นหวังทั้งหมดไว้ข้างใน
ไม่รู้ว่าเอาผู้บำเพ็ญเซียนให้ศพมารกินแบบนี้จะมีผลลัพธ์อะไร ขณะที่จินเฟยเหยากำลังคาดเดา ในเบ้าตาสีดำสนิทของศพมาร มีถุงเล็กๆ นูนขึ้นมา ดวงตาที่เหี่ยวแห้งเหมือนกระดาษชำระเริ่มบวมขึ้นมา
“ศิษย์น้อง ต่อไป” เฉียนเฟิงมองศพมารเบื้องหน้าอย่างลึกซึ้ง แล้วเอ่ยสั่งการศิษย์น้อง
ได้ยินคำพูดประโยคนี้ของเขา บรรดาผู้บำเพ็ญเพียรพลันส่งเสียงเอะอะ ทุกคนเริ่มดิ้นรนอย่างสุดชีวิต ก่อนหน้านี้เป็นเพราะสถานการณ์ไม่ชัดเจน ไม่กล้าใช้วิธีสุดท้ายในการรักษาชีวิต ตอนนี้อยู่ห่างจากความตายเพียงก้าวเดียว ทุกคนพลันระเบิดออกมา
ผู้บำเพ็ญเซียนโคลนเหลืองขยับตัวก่อนคนแรกสุด ไม่รู้ว่าในร่างของเขาซ่อนของวิเศษช่วยชีวิตอะไรเอาไว้ ยามนี้พลันระเบิดแสงสดใสออกจากร่าง ทำให้ธงเกี่ยววิญญาณสั่นสะเทือนและลอยออกไป ควันสีดำที่มัดบรรดาผู้บำเพ็ญเซียน หายไปชั่วขณะ ทุกคนส่งเสียงคราง แล้วนำอาวุธเวทที่ดีที่สุดในตัวออกมา
มีคนนำยันต์เพิ่มพลังวิญญาณ ยังมีคนใช้เคล็ดวิชาประหลาด ส่วนผู้บำเพ็ญเซียนโคลนเหลืองล้วงเสื้อคลุมที่ปรับสีตามสภาพแวดล้อมได้ คลุมลงบนร่างอย่างรวดเร็ว จากนั้นตะโกนเสียงดังใส่พวกเฉียนเฟิง “ข้าเป็
