ี่ปอบอกว่าต้องไป ทั้งสามคนจึงรีบไล่ตามพวกเฉียนเฟิงไป เฉียนเฟิงเองก็ไม่ได้ขับไล่พวกเขา แค่ส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นชา
ตลอดทางเงียบกริบ ทุกคนไม่เอ่ยอะไรตั้งแต่ส่งตัวจากเมืองลั่วเซียนมาถึงหาดโคลนเหลือง หาดโคลนเหลืองเป็นหาดโคลนสีเหลืองผืนใหญ่ มองไกลๆ ดูเหมือนไร้ขอบเขต ในโคลนเต็มไปด้วยแอ่งน้ำน้อยใหญ่ บางแห่งยังมีฟองอากาศแปลกๆ ผุดออกมาจากในแอ่งน้ำ
บนหาดโคลนเหลืองที่อยู่ใกล้เมืองมีคนธรรมดาจำนวนมากในเมืองลั่วเซียนกำลังหาหอยโคลนเหลืองที่มีขนาดเท่าฝ่ามือในโคลน หอยโคลนเหลืองชนิดนี้ล้วนเป็นวัตถุดิบที่ขายดีที่สุดในร้านอาหารทุกร้าน พวกเขาแค่กล้าขุดหอยโคลนเหลืองตรงพื้นที่ชายฝั่งเท่านั้น สถานที่ซึ่งอยู่ใกล้หาดโคลนเหลืองจะมีหอยกาบโคลนขนาดยักษ์ปรากฏตัว ในเปลือกของหอยกาบโคลนเหล่านี้ล้วนเป็นฟันอันคมกริบ ปกติจะซ่อนตัวอยู่ในดินโคลนแล้วกลืนคนลงไปทั้งตัว จากนั้นจึงบดขยี้จนกลายเป็นเลือดเนื้อเลอะเลือนแล้วกินจนหมด
อีกทั้งยิ่งเข้าไปด้านในจะมีไส้เดือนดินลำตัวหยาบใหญ่เท่าถังน้ำและยาวเจ็ดแปดจั้ง ถึงแม้ไม่ตั้งใจทำร้ายคน ทว่าขุดในโคลนไปมาทั้งวัน ทว่าก็เกิดเหตุการณ์กลืนคนปะปนกับดินโคลนลงท้องไปบ่อยๆ ตอนคนออกมาก็เป็นส่วนหนึ่งของหาดโคลนเหลืองแล้ว ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่ายังมีปูโคลนยักษ์สูงเท่าหอเล็กสองชั้น ก้ามสองอันหนีบคนได้อย่างง่ายดายเหมือนตัดรากหญ้า อีกทั้งมันยังชอบกินเนื้อคนเป็นพิเศษ
จินเฟยเหยาคาดเดาเช่นนี้มาตลอด เพ
