ราะว่าคนไร้กระดองแถมยังไร้ขน ปกติอาบน้ำจนตัวขาวๆ เป็นๆ กินแล้วเนื้อต้องนุ่มลื่น รสชาติดีแน่ ดังนั้นสัตว์ปิศาจมากมายล้วนชอบกิน เฉียนเฟิงและผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานสองคน พอถึงหาดโคลนเหลืองก็นำอาวุธเวทออกมาขี่ขึ้นไป เพื่อดูแลจินเฟยเหยาและผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณเหล่านี้ จึงเหินบินอยู่ห่างจากพื้นดินห้าหกจั้ง
จินเฟยเหยายืนอยู่ในโคลนที่สูงเกินเข่า เห็นผู้อาวุโสสามคนบินอยู่กลางอากาศอย่างสะอาดหมดจด ทั้งยังมองเบื้องหน้า แล้วค่อยใช้เวทเหยียบอากาศเหาะเหินผ่านบนดินโคลน บางครั้งบางคราวจึงแตะบนโคลนเหมือนแมลงปอแตะผิวน้ำ จากนั้นจึงบินออกไปกลางอากาศไกลหลายจั้งอย่างอิสระและผ่อนคลาย หลิ่วฉี่ปอและผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงปลายคนอื่นๆ มีความรู้สึกเสียใจผุดขึ้นมาในใจ
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงกลางรวมทั้งนางมีเพียงห้าคน มีคนหนึ่งโง่งมอย่างยิ่ง เห็นคนจมลงในโคลน คิดไม่ถึงว่าจะเรียกม้าท่าชิงหลิงสุดที่รักของตนเองออกมา ขายาวๆ ของม้าท่าชิงหลิงติดอยู่ในหล่มโคลนลึกจนขยับไม่ได้ท่ามกลางทุกคน
คนที่ยืนอยู่ในโคลนสี่คนมองชายหนุ่มชุดสีฟ้าที่นั่งอยู่บนม้า กระตุ้นม้าให้เดินเร็วๆ ด้วยใบหน้าแดงก่ำ ในที่สุด ม้าท่าชิงหลิงก็ยกขากระโดด เสียงดังตุ๋ม แล้วก็ติดหล่มโคลนครึ่งจั้งด้านหน้าอีกครั้ง เพราะว่ากระโดดขึ้นจึงร่วงลงมา คนทั้งสี่ที่ยืนอยู่ด้านข้างถูกมันสะบัดโคลนบนตัวใส่
จินเฟยเหยามองเขาอย่างหมดวาจา สั่นตัวสลัดโคลนที่อ