วง พอร่ายเวทมนตร์ เสียงสายฟ้าก็ดังขึ้น แสงสีม่วงกระพริบวาบแล้วหายไป ตอนมันปรากฏขึ้นอีกครั้งก็ถึงจุดหมายปลายทาง
ร่างขนาดยักษ์ของเต่าเกราะเหล็ก กระดองเต่าเป็นวัสดุชั้นดีในการสร้างอาวุธเวทขนาดใหญ่ ไม่อาจตัดแบ่งนำไป อีกอย่างหนึ่งพวกเขาก็ไม่มีพื้นที่มิติ กระเป๋าเก็บของที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก็บรรจุเหยื่อที่ใหญ่สิบกว่าจั้งไม่ได้ ได้แต่ส่งยันต์เสียงอัสนีให้คนที่มอบภารกิจ ให้พวกเขามารับสิ่งของที่นี่ ขอเพียงรับรองว่าเต่าเกราะเหล็กอยู่ที่นี่ก่อนผู้มอบภารกิจมา หลังจากส่งมอบภารกิจก็ไม่ต้องสนใจว่าพวกเขาจะจัดการกับเต่าเกราะเหล็กอย่างไร
รอจนกระทั่งเช้าตรู่วันที่สอง จึงเห็นเรือบินได้ยาวสิบกว่าจั้งลำหนึ่งขับมาอย่างช้าๆ ทั้งลำเรือใช้วัสดุที่หลอมสร้างจากผ้าไหมสีขาว ก้นเรือวาดวงเวทสีทองขนาดยักษ์ กำลังกระพริบแสงสีทองทำงานอยู่ ส่วนหางเรือมีหอเล็กสามชั้นที่งดงามและประณีต นอกหอก็วาดวงเวทสีทองไว้ ด้านบนของหอปักธงขนาดใหญ่ ปักอักษร ‘สาวงาม’ สีทองขนาดยักษ์
“สิ้นเปลืองเกินไปแล้ว ศิลาวิญญาณที่ใช้ทำให้เรือบินลอยได้ เพียงพอจะซื้อเต่าเกราะเหล็กสองตัว” จินเฟยเหยามองเรือบินได้บนท้องนภา ทอดถอนใจว่าคนล้างผลาญสมบัตินี่มีมากมายจริงๆ
“คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเรือของหอสาวงาม ไม่รู้ว่าผู้มาเป็นใคร โชคดีจริงๆ” ติงจี้ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน เบียดมาอยู่ด้านหน้าสุด เงยหน้าขึ้นจับจ้องเรือบินได้ในท้องนภาแน่วนิ่งดวงตาเป็นประกาย เรือบิน
