ต่ละกลุ่มที่ค้นหาในภูเขาต้องมีศิษย์สตรีอยู่ด้วยหนึ่งคน ในเมื่อเป็นสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณที่เพาะเลี้ยงวิญญาณหยิน เช่นนั้นก็ใช้ศิษย์สตรีเป็นเหยื่อล่อ ต่อให้ต้องเสียสละชีวิตศิษย์นับร้อยคน ขอเพียงจับสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณได้ก็ถือว่าคุ้มค่า
บรรดาศิษย์ไม่ล่วงรู้ถึงความคิดของเจ้าสำนัก รับภารกิจแล้วก็พาสัตว์ภูติของตนเองออกเดินทาง ส่วนพวกเซียวซ่าก็ให้กลับที่พักไปพักผ่อน เนื่องจากจินเฟยเหยาอยู่ตรงใจกลางระเบิดของยันต์ยา ไม่ตายก็นับว่านางดวงแข็ง เคลื่อนไหวไม่ได้ชั่วคราว หลี่กวงจี้เห็นว่านางรู้จักกับหวาซีซึ่งเป็นศิษย์ของตนเอง จึงให้หวาซีดูแลชั่วคราว รอจนอาการบาดเจ็บดีขึ้นจึงส่งนางกลับสำนักเฉวียนเซียน
ส่วนหวาซีไม่รู้ว่าเพราะจินเฟยเหยาช่วยเหลือตนเองหรือไม่ เขาจึงรู้สึกว่าห้องรับแขกไม่เหมาะจะพักอาศัยจึงพานางมาอยู่เรือนเล็กที่ตนเองอาศัยอยู่ รินชารินน้ำทุกวัน ทั้งยังวิ่งไปหาขี้ผึ้งหยกขั้นสามซึ่งเป็นยารักษาบาดแผลชั้นเลิศมากล่องหนึ่ง ขี้ผึ้งหยกนี้ไม่เสียทีที่เป็นยาวิญญาณขั้นสาม ใช้เพียงห้าหกวัน จินเฟยเหยาก็สามารถลุกขึ้นนั่ง จับราวพยุงเดินได้หลายก้าว
วันนี้จินเฟยเหยาโคจรลมปราณเสร็จสิ้น รู้สึกว่าบาดแผลหายดีขึ้นมาก อยู่ที่สำนักชิงโซ่วไปก็มิใช่หนทางที่ดี อีกทั้งหวาซีก็พานางมาอยู่ด้วยกัน ฉากหน้าเพื่อสะดวกในการดูแลนาง ที่จริงคือไม่วางใจ ดังนั้นนางกะว่าวันนี้จะเอ่ยอำลาหวาซีกลับไปสำนักเฉวียนเซียน
หลายวันนี้หวาซ
