ูติไม่โยนนางลงมาจากกลางอากาศก็แปลกแล้ว
สุดท้ายได้แต่ให้ศิษย์สองคนขี่สัตว์ภูติจากนั้นให้แต่ละคนยกแคร่หามคนละข้าง หามนางไปยอดเขาฉู่ถานอย่างช้าๆ พอถึงยอดเขาฉู่ถานก็เป็นเวลาย่ำค่ำแล้ว
ยอดเขาฉู่ถานในยามสายัณห์งดงามอย่างยิ่ง กลางยอดเขามีทะเลสาบขนาดใหญ่ ยามนี้มีศิษย์สตรีของสำนักชิงโซ่วมากมายพาสัตว์ภูติของตนมาเล่นอย่างสนุกสนานข้างทะเลสาบ ส่วนอีกด้านของทะเลสาบคือยอดเขา มีน้ำตกอันสูงใหญ่พุ่งลงมาจากยอดเขาตกลงในทะเลสาบ
ด้านบนของน้ำตกมีตำหนักอันโอฬารหลังหนึ่งตั้งอยู่ มีระเบียงไม้กว้างขวางและใหญ่โตยื่นออกมาเหนือน้ำตก มีผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษจำนวนไม่น้อยกำลังนอนอยู่ริมรั้วไม้ มองร่างผู้บำเพ็ญเซียนสตรีที่อยู่ในทะเลสาบเบื้องล่างอย่างต่อเนื่อง
เดินมาถึงหน้าบันไดที่อยู่ด้านข้างทะเลสาบอย่างเร่งร้อน ก็มีศิษย์เฝ้าประตูเข้ามารับ “ศิษย์พี่เซียว นี่มันเรื่องอะไรกัน พวกท่านออกไปจับสัตว์ปิศาจมิใช่หรือ เหตุใดจึงหามคนผู้หนึ่งกลับมา?”
“รีบไปรายงานท่านเจ้าสำนัก ข้ามีเรื่องด่วนมากอยากจะขอพบท่านเจ้าสำนัก” ศิษย์พี่เซียวไม่ทันตอบเขา เพียงแต่กระตุ้นให้เขาไปรายงานล่วงหน้า
ศิษย์เฝ้าประตูผู้นี้เห็นศิษย์พี่เซียวดูเหมือนมีเรื่องด่วนจริงๆ ทั้งยังหามคนบาดเจ็บหนักมาคนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้าไปรายงานด้านใน ทุกคนหามจินเฟยเหยาวิ่งตามเข้าไปด้านในอย่างเร่งรีบ
มีศิษย์จำนวนมากเห็นท่าทางลนลานของพวกเขา ก็ไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จึงเริ่
