ขาวางแผนอยู่ในสำนักชิงโซ่วมานานหลายปี ไม่อาจถูกทำลายลงภายในวันเดียวเพราะเหตุไม่คาดฝัน เขาหน้าเขียวคล้ำ ครุ่นคิดว่าจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร
เห็นศีรษะที่ถูกกัดจนเหลือครึ่งเดียวของอี่ซาน ศิษย์พี่เซียวก็ไม่รู้จะกลับไปอธิบายกับเจ้าสำนักว่าอย่างไร ถึงแม้เจ้าสำนักจะมีบุตรธิดาสามสิบกว่าคน คุณสมบัติของอี่ซานไม่ถือว่าโดดเด่น ปกติก็มิใช่บุตรที่ได้รับความโปรดปรานที่สุด ทว่าอย่างไรก็เป็นบุตรของเจ้าสำนัก โชคดีที่มารดาของนางเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณ ขอเพียงคลี่คลายด้านเจ้าสำนักได้ก็พอ
ในขณะที่กำลังรอคอยให้หวาซีอธิบาย ศิษย์ที่เหลือก็เร่งรุดมาทำให้ศิษย์ที่สลบไปเพราะได้รับไอสีดำของ สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณฟื้นตื่น เพียงแค่ถูกไอหยินรุกรานเข้าสู่ร่างต้องกลับไปพักรักษาตัวไม่กี่วัน ใช้พลังวิญญาณขับไล่ไอหยินออกมานอกร่างก็พอ
ทุกคนห้อมล้อมศีรษะครึ่งเดียวของอี่ซาน หลังจากมองหน้ากันสายตาของทุกคนก็หันไปมองร่างของหวาซีที่มีบาดแผลกระเซอะกระเซิง
หวาซีคลายมือที่กำแน่น ขณะจะเอ่ยปาก ก็เห็นจินเฟยเหยามุดออกมาจากกองเศษหินในหลุมใหญ่ ใจของเขาเด้งขึ้นมาถึงลำคอ มือที่คลายออกกำแนบแน่น
จินเฟยเหยามุดออกมาจากกองเศษหินก็นอนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนอยู่บนเศษหิน ทั่วร่างเจ็บปวดอย่างยิ่ง กระดูกหักอย่างน้อยห้าหกท่อน นางใช้หางตาเหลือบมอง พบว่ายันต์ยาระเบิดออกเป็นหลุมขนาดยักษ์ รอบด้านมองไม่เห็นสภาพเดิมนานแล้ว ศิษย์สำนักชิงโซ่วพร้อมใจ
