กันยืนขึ้น ยามนี้ทุกคนมองนาง และนางยังเห็นหวาซียืนอยู่ไม่ไกลนัก
“เจ้าหมอนี่โชคดีจริงๆ ที่ยังสามารถยืนได้” จินเฟยเหยาอดสาปแช่งในใจไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าหมอนี่ ตอนนี้นางไหนเลยจะกลายเป็นแบบนี้
แต่ว่านางตัดสินใจแล้ว ต่อไปพบเจอสิ่งที่มีความเป็นมาไม่ชัดแจ้ง จะต้องขาย พันคาดหมื่นคำนวณก็คาดไม่ถึงว่ายันต์ยานี้จะเป็นเวทมนตร์ระเบิดตนเอง มิน่าเล่าเจ้าของร้านยันต์มองดูอยู่นานก็บอกไม่ได้ว่ามีเวทมนตร์อะไร เจ้าสารเลวที่ไร้คุณธรรมคนใด เป็นถึงผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมยังทำเรื่องบ้าๆ เช่นนี้ออกมาได้ อยู่ว่างๆ กลับทำยันต์ระเบิด บ้าหรือเปล่า
“สหายเซียนจิน เมื่อครู่เกิดเรื่องอะไรขึ้น เหตุใดอี่ซานจึงกลายเป็นเช่นนี้” คิดไม่ถึงว่าจินเฟยเหยายังมีชีวิตอยู่ ไม่ถูกสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณกิน ศิษย์พี่เซียวเริ่มสงสัยว่านางเลี้ยงสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ
จินเฟยเหยามองหวาซีที่มีสายตาคมกริบดุจมีดและยืนอยู่ด้านหลังศิษย์พี่เซียว นางเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “ข้ากับสหายเซียนอี่ซานมาเฝ้าระวังบริเวณใกล้ๆ นี้ พบว่าที่นี่มีเสียงร้องของสัตว์ปิศาจดังมา สหายเซียนอี่ซานยืนกรานจะเข้าไปดู ข้าห้ามนางแล้ว แต่นางบอกว่าตนเองเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฝึกสัตว์ จะกลัวอะไร รอจนพวกเราเข้ามา จึงพบสัตว์ปิศาจหน้าตาประหลาด สหายเซียนอี่ซานหันหน้าวิ่งหนี ไม่รู้ว่าเป็นเพื่อปกป้องข้าหรือไม่ นางจึงได้วิ่งดึงดูดความสนใจของสัตว์ปิศาจไป”
เห็นสายตาดุจคมมีดของห
